Pasażerowie bez kasy zmorą taksówkarzy

– Coraz częściej się zdarza, że na postój przychodzi jakiś, za przeproszeniem, dupek, zamawia kurs, a potem kombinuje, bo nie ma kasy – skarży się jeden z przemyskich taksówkarzy.

Kto jak kto, ale taksówkarze mający do czynienia z różnymi ludźmi posiadają spore doświadczenie życiowe i wydawałoby się, że potrafią ludzi ocenić. Jednak nawet ci z dużym doświadczeniem padają ofiarą naciągaczy i oszustów. – Niedawno miałem taki przypadek – mówi inny taksówkarz, który z przerwami za kółkiem siedzi od tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego roku.

– To była niedziela, kilka minut przed ósmą rano. Wsiada do mnie młody mężczyzna i[paywall] prosi, żeby go zawieźć do Krównik. Rano zdarzają się różni pasażerowie, ale ten nie wyglądał na wczorajszego. Wiozę go i już w Krównikach, przed rondem, mówi do mnie, że nie ma pieniędzy i może mi dać swoją kurtkę. Powiedziałem, że nie potrzebuję jego kurtki, bo nie pójdę z nią na bazar, tylko podjedziemy do niego i niech weźmie z domu pieniądze. Na to on, że w domu nie ma nikogo i żebym zapisał jego nazwisko. Przedstawił się jako Greszcz Tomasz, nie uwierzyłem mu i zawróciłem. Chciał uciekać, ale przytrzymałem go za kurtkę i zajechałem na komendę policji. Przyszedł policjant w cywilu, to mówię mu, co i jak, a on od razu do mojego pasażera: – Damian, co ty za manianę odstawiasz? Potem już w komendzie napisał oświadczenie, że odda mi pieniądze za kurs. Razem z dojazdem do Krównik i na komendę wyszło pięćdziesiąt siedem złotych. Ponieważ nie oddał, pojechałem znowu na policję i zgłosiłem wyłudzenie.

Nie pierwszy raz

– W tym roku miałem już taki przypadek. W drugi dzień świąt wielkanocnych kobieta zamówiła kurs do Siedlisk. Mówiła, że jedzie na pogrzeb, ale nie ma pieniędzy i jako zastaw zostawi mi Kartę Dużej Rodziny, a wieczorem przyjdzie i odda mi należność. Zlitowałem się i zgodziłem. Potem okazało się, że to oszustka. Wieczorem mnie nie było na postoju, to wsiadła do kolegi i zamówiła kurs do Orzechowiec. Po drodze opowiadała koledze o tym, że ma siedmioro dzieci i poprosiła o niewielką pożyczkę, żeby im mogła kupić cukierki. Zbajerowała kolegę i jej dał kilka złotych. Oczywiście za kurs nie zapłaciła. Też zgłosiłem to na policję i sprawa trafiła do sądu. Podczas rozprawy bez udziału stron zapadł wyrok – ma zapłacić sto pięćdziesiąt złotych grzywny na Skarb Państwa.

– Jak to jest? – zastanawia się taksówkarz. – Ja tracę pieniądze za kurs, potem tracę czas, jeżdżąc na policję, a zyskuje tylko Skarb Państwa, bo nikt mi nie wyrównuje strat. Mógłbym wnieść sprawę w trybie cywilnym, ale najpierw musiałbym wpłacić do sądu kasę, a potem okazałoby się, że nieuczciwy pasażer nie pracuje, żadnego majątku nie ma i sprawę by umorzono ze względu na małą szkodliwość. Powinno być tak, że jeden z drugim, oprócz grzywny za wyłudzenie, powinien też pokryć moje straty.