Piaskowe opowieści

Warto zajrzeć do Małej Galerii Fotografii funkcjonującej w Muzeum Historii Miasta (Rynek 9) i pooglądać czynną do 12 kwietnia wystawę fotografii Andrzeja Zembika.

Tytuł „Piaskowe opowieści” zaczyna być czytelny dopiero po wejściu na wystawę. Kilkanaście elegancko oprawionych fotografii, a na każdej piasek wypełniający cały kadr. Opowieści można zacząć od koloru sprowadzonego do kilku przytłumionych barw, jakie o świcie tworzy światło na nadmorskich wydmach. Rozproszone przez drobiny morskiej wody jest jednak na tyle mocne, że niezwykle plastycznie rysuje powierzchnię piasku i wydobywa relief piaskowych fal, które układają się tak, jak wieje wiatr.

Tu zaczyna się druga opowieść. O naturze nadmorskiego piasku, który jest w ciągłym ruchu, czego zajęci czymś innym  najczęściej nie zauważamy. Dalej o tym, że wzory na piasku zmieniają się nieustannie i tworzą coraz to nowe obrazy. Tutaj nic dwa razy się nie zdarzy. Kolejna opowieść o tym, że Zembik[paywall]na fotografiach pokazuje wybrane przez siebie fragmenty pejzażu tworzonego przez piasek, rzeczywistość zamrożoną krótkim czasem migawki. Dokument ulotnej chwili. Jednak sposób, w jaki autor opracował fotografie (barwa, walor, rysunek i miękki światłocień) sprawia, że obraz przypomina grafikę, na przykład litografię. Przez to nabiera poetyckości. Jego fotografie z tego cyklu posłużyły już do zilustrowania tomu poezji Haliny Poświatowskiej.

A tak autor mówił o medium, w którym tworzy: – Patrząc na fotografie, obcujemy już jednak tylko z płaską kartką papieru i w niej zawieramy kolejne znaczenia z naszej konotacji. Świat rzeczywisty powoli zaczyna być dla nas niewidoczny, zakrywamy go naszymi opowieściami. Można też oderwać się od świata znaczeń i pozostać tylko w komforcie kontemplacji istniejącej formy bez żadnej opowieści. Jeżeli nie będziemy traktowali fotografii jako odtwarzania świata, zobaczymy w nich obrazy same w sobie, zapożyczające co prawda ze świata pewną materię, ale przekształcające ją na swój własny użytek.

fot.JS
– Fotografią zapisuję ślady, często ulotnych zdarzeń – mówi Andrzej Zembik.

Andrzej Zembik, częstochowianin. W latach 1976 – 1990 był członkiem Towarzystwa Fotograficznego w Częstochowie. Obecnie jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików oraz Stowarzyszenia Marynistów Polskich. Ma na koncie kilka wystaw indywidualnych.

Brał też udział w wystawach fotograficznych, interdyscyplinarnych, ogólnopolskich i międzynarodowych. W fotografiach zwraca uwagę na te fragmenty świata, które niezauważone, trwają obok nas. Próbuje obserwować świat bez kulturowych znaczeń, którymi go obdarzamy.