Prawosławna cerkiew przy Mariackiej wreszcie lśni [ZDJĘCIA]

– Cerkiew jest podświetlona i robi wrażenie, zwłaszcza nocą, gdy jej bryła wyraźnie zaznacza się na tle nieba, a ze względu na swoją lokalizację jest dobrze widoczna i charakterystycznie wpisuje się w krajobraz tej części miasta – z radością w głosie powiedziała Podkarpacki Wojewódzki Konserwator Zabytków w Przemyślu Beata Kot. Niedawno zakończyły się prace remontowo-budowlane przy polowej cerkwi prawosławnej pw. Narodzenia Bogarodzicy na tzw. Błoniu.

Świątynia znajduje się w pobliżu torów i przejazdu kolejowego przy ulicy Mariackiej. Ze względu na formę architektoniczną z trzema sporymi kopułami robi wrażenie monumentalne, choć jest stosunkowo niewielkich rozmiarów.

Jak można przeczytać na[paywall] stronie zabytki.pl, jest interesującym przykładem architektury cerkiewnej trzeciego ćwierćwiecza XIX w. We wnętrzu znajduje się niemal kompletne wyposażenie autorstwa m.in. Ferdynanda Majerskiego. Oczywiście obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.

Kilkanaście dni temu służby Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu odebrały prace remontowo-konserwatorskie przy kopułach cerkwi.

– Doszło do wymiany pokrycia dachowego z zastosowaniem blachy miedzianej, z arkuszy układanych w „romb”. Wcześniej kopuły pokryte były blachą w kolorze zielonym. Za kilka lat, w trakcie postępującego, naturalnego procesu pasywacji miedzianego materiału, blacha zacznie zmieniać swój kolor, poprzez pogłębione odcienie brązu, w kierunku szmaragdowej zieleni – wyjaśniła B. Kot.

Łyk historii

Cerkiew powstała na przedmieściu Przemyśla zwanym Błonie. Prawosławna parafia w tym miejscu istniała już w 1640 r. i wtedy najprawdopodobniej została wybudowana pierwsza świątynia.

Jak napisała w opracowaniu o tym obiekcie na wspomnianej stronie internetowej zabytki.pl Beata Kuman, w 1683 r. parafia przystąpiła do unii brzeskiej i do końca II wojny światowej była parafią greckokatolicką. W latach 1863 – 1866 wybudowano obecną świątynię, a starszą, drewnianą, rozebrano w 1871 r.

Prace murarskie prowadził Jan Serednicki, ciesielskie Johann Zumpf, stolarskie Antoni Osiński.

Towarzysząca cerkwi dzwonnica została wzniesiona w 1878 r. W latach 1910 – 1913 przeprowadzono gruntowny remont cerkwi. W 1946 r. została zamknięta przez ówczesne władze. Potem, przez kilka lat, użytkowana była jako kościół rzymskokatolicki.

 Do 1985 r. obiekt służył jako magazyn dla Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej. W 1985 r. został przekazany Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu. W 2009 r. cerkiew przeszła na jego własność.