Problemy z siecią defibrylatorów w Przemyślu. Miały być dostępne, a nie są

– Długo wahaliśmy się, czy w ogóle o tym mówić głośno. Ale brak jakiekolwiek reakcji ze strony władz miasta zmusił nas do tego. Liczyliśmy, że uda się porozumieć. Mimo naszych wielu próśb, nieoficjalnych rozmów, nie udało się. Już od początku rzucano nam kłody pod nogi. Sam pan prezydent powiedział, że to jest niepotrzebne. Ale że mieszkańcy głosowali, więc nie było wyjścia. Sama realizacja projektu to, naszym zdaniem, katastrofa. Po pierwsze: urządzenia nie są w tych lokalizacjach, o które wnioskowaliśmy. Wybierając te, a nie inne, mieliśmy na względzie miejsca, gdzie najczęściej dochodziło do zdarzeń. To choćby urząd pocztowy przy Mickiewicza. Bez naszej wiedzy zabrano stamtąd defibrylator. Pojawił się wewnątrz budynku liceum przy Glazera. Do wnętrza szkół przeniesiono te urządzenia także gdzie indziej, choćby do szkoły podstawowej na Kazanowie. Przecież popołudniami czy wieczorami szkoły są zamknięte, więc urządzenia są bezużyteczne. Podobnie jak podczas weekendów, ferii czy wakacji. Kiedy zapytaliśmy, dlaczego tak się stało, urzędnicy odpowiedzieli nam, że są trudności z podłączeniem defibrylatora do prądu. Na litość boską! Mamy XXI wiek, a my w Przemyślu mamy problem z podłączeniem jakiegoś urządzenia do źródła zasilania! Poza tym okazało się, że na takie rarytasy nie ma pieniędzy

– Częścią składową projektu był montaż tablic kierunkowych. To tabliczki ze strzałkami, informującymi na przykład, że defibrylator AED jest za 100 metrów. Firma, która była wykonawcą projektu, dostarczyła do urzędu miejskiego te tabliczki. Wie pan, gdzie się znajdują? W magistrackim magazynie! Od dwóch lat. Zamontowana została dokładnie jedna!

Reklama

– W ostatnim czasie dwukrotnie doszło do zatrzymania krążenia. Raz w tunelu, raz w Rynku. Dwie osoby zmarły. Gdyby ludzie wiedzieli, że w pobliżu są takie urządzenia, to istnieje prawdopodobieństwo, że ktoś wpadłby na pomysł jego użycia. Niestety, nie wiedzieli

– Inną kwestią jest obecność tych urządzeń w autobusach MZK. Powinny być w widocznym miejscu! A są schowane pod siedzeniem kierowcy. Jeśli pasażerowi coś by się stało, kierowca pewnie dałby radę defibrylator wyciągnąć. A gdyby, nie daj Boże, coś się stało kierowcy? Co wówczas? Kto z pasażerów wiedziałby, że AED jest w schowku pod jego siedzeniem?

Reklama

– Podstawowym założeniem projektu miała być łatwa dostępność do tych urządzeń. W całym cywilizowanym świecie AED w autobusach zamontowane są na specjalnym uchwycie wewnątrz pojazdu, ale nie w Przemyślu. Domyślam się dlaczego. Otóż taki uchwyt trochę kosztuje, więc łatwiej było włożyć bezkosztowo urządzenie do schowka, niż wydać trochę pieniędzy. A przecież w przypadkach zatrzymania krążenia liczą się często sekundy. To wszystko wpływa na funkcjonalność sieci. Kiedy o to wszystko pytaliśmy, nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi

Reklama

– Przemyśl byłby pierwszym miastem w Polsce, w którym miejska sieć AED byłaby wpięta w dyspozytornię medyczną. Dyspozytorzy widzieliby, gdzie urządzenie jest wykorzystywane, więc znacznie szybciej, w ciemno, skierowaliby tam karetkę pogotowia. Modyfikacja polegałaby na stworzeniu w obrębie owej domeny nowego użytkownika „Dyspozytornia Rzeszów”, powiązanego z adresem e-mailowym tej instytucji oraz włączeniu funkcji przesyłania na tenże adres e-mailowy powiadomień o przypadkach użycia defibrylatorów z sieci miejskiej. Firma Schiller zrobiła to w ramach kosztów. Ale działało to tylko przez moment. Dlaczego? Bo władze miasta zakazały używania tej domeny! Mimo kilkukrotnych prób kontaktu z nimi w tej sprawie, nikt się nią nie zainteresował. Kompletnie tego nie rozumiemy

Reklama

– Projekt, wbrew twierdzeniu władz pogotowia, został zrealizowany w stu procentach. Zamontowane na terenie miasta defibrylatory są ogólnodostępne. Na ten, mający zostać zamontowany na elewacji budynku I LO, zgody nie wydał konserwator zabytków. Został więc przeniesiony do środka. Defibrylator zamontowany na terenie SP 6 jest dostępny w godzinach pracy szkoły. Wszystkie posiadają tabliczki informacyjne zamontowane przy urządzeniach oraz w ich pobliżu. Z pewnością żadne oznakowanie nie „leży w magazynach magistratu”. To prawda, że urządzenia zamontowane w czterech autobusach MZK znajdują się w szafce w kabinie kierowcy, bo to miejsce wydaje się właściwe  do przechowywania sprzętu. Same autobusy, jak i miejsce przechowywania AED są odpowiednio i wyraźnie oznakowane naklejkami informującymi o miejscu przechowywania. Nie sposób tych informacji przeoczyć

Reklama

– Administratorem danych przetwarzanych przez urządzenia firmy Schiller jest komendant przemyskiej straży miejskiej. Jest zobowiązany do stosowania zasad ochrony danych osobowych określonych w rozporządzeniu Unii Europejskiej, potocznie nazywanych RODO. W trakcie rozmowy z przedstawicielem firmy Schiller, przeprowadzonej w lutym ubiegłego roku, okazało się, że w domenie GminaPrzemysl.pl portalu LifeDataNet, służącego do zarządzania siecią defibrylatorów miejskich, wprowadzona została modyfikacja polegająca na utworzeniu nowego użytkownika „DyspozytorniaRzeszow” oraz włączeniu funkcji przesłania na powiązany adres e-mail powiadomień o przypadkach użycia defibrylatorów. Zmiany wprowadzone zostały bez uprzedniego uzgodnienia z administratorem zasad oraz formy przetwarzania informacji, dlatego na wniosek tegoż administratora ten użytkownik został czasowo wyłączony

Reklama

– Do tej pory taki wniosek nie wpłynął do straży miejskiej, nie możemy więc przekazać temu podmiotowi dostępu do powiadomień z sieci urządzeń

– Kłamstwem jest, że wszystkie urządzenia są ogólnodostępne. Trzy z nich są zamknięte w budynkach szkół. Jako wnioskodawcy wyraźnie zaznaczyliśmy, że zamykanie urządzeń w budynkach mija się z celem i ideą projektu

– Przewożenie AED w niewidocznym i nieoznakowanym schowku, w miejscu znanym i dostępnym jedynie kierowcy, jest tak absurdalnym rozwiązaniem, że brak słów, aby to komentować. Takie „cuda” tylko w Przemyślu, mieście innowacji – gorzko uśmiecha się rzecznik prasowy WSPR. – Twierdzenie o oznakowaniu autobusów jest kolejnym kłamstwem! Jak to powinno wyglądać, urzędnicy mogą zobaczyć choćby w pociągach Polregio. Ani jedno urządzenie zamontowane w ramach projektu nie posiada w swojej bezpośredniej okolicy stale zamontowanych tablic kierunkowo-informacyjnych, wskazujących odległość i kierunek do urządzenia AED, znajdującego się w pobliżu. Bardzo łatwo to zweryfikować podczas spaceru po mieście. Montaż takich tablic to jeden z elementów projektu i przetargu. Niestety, nie został zrealizowany

Reklama

– Tak chciał zrobić, ale poinformował nas, że: „tablice kierunkowe leżą w wydziale inwestycji, dzisiaj tam byłem”. To dokładny cytat. Restaurator otrzymał jedną z takich tablic i miał ją sobie własnoręcznie zamontować w pobliżu urządzenia. Pozostałe nie są do tej pory zamontowane na ulicach miasta w pobliżu defibrylatorów

– Sugerowanie, że dyrektor pogotowia powinien zwracać się z prośbą o możliwość dostępu Dyspozytorni Medycznej w Rzeszowie do danych z miejskiej sieci AED jest kolejnym kuriozum w tej sprawie. Zasłanianie się rzekomymi przepisami RODO jest równie absurdalne, defibrylatory bowiem żadnych danych osobowych nie przetwarzają, ani nie gromadzą! Miasto, odmawiając dyspozytorni medycznej dostępu do danych z tych urządzeń, w rzeczywistości ogranicza możliwości jeszcze szerszego wykorzystania AED w celu ratowania ludzkiego zdrowia i życia. Zasłanianie się w tej kwestii sprawami formalnymi, przepisami, słaniem pism i różnymi innymi wymówkami dowodzi jedynie o całkowitym braku dobrej woli ze strony władz miasta Przemyśla. Tym bardziej, że kilka razy próbowaliśmy na ten temat porozmawiać, choć, naszym zdaniem, inicjatywa powinna wyjść od właściciela sieci!