16 czerwca br. przemyślanin Tomasz Pudłocki otrzymał z rąk prezydenta Polski akt nadania tytułu profesora. To była piękna klamra postanowienia z 14 stycznia br., kiedy Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych w dyscyplinie historia.
Ani T. Pudłocki, ani ponad 100 nauczycieli akademickich oraz pracowników nauki i sztuki profesorami nie stali się w połowie czerwca br. Tytuł ten dzierżyli od pół roku, ale finał, czyli wręczenie aktów nominacyjnych, odbyło się dopiero teraz.
Prezydent Polski, w oparciu o wniosek Rady Doskonałości Naukowej, nadaje tytuły profesorskie pracownikom nauki i sztuki oraz nauczycielom akademickim. Decyzję o nadaniu tytułu profesora prezydent podejmuje w formie postanowienia, wcześniej kontrasygnowanego przez prezesa Rady Ministrów. Tytuł profesora przyznawany jest doktorowi habilitowanemu za wybitne osiągnięcia naukowe, prowadzenie badań naukowych czy uczestniczenie w zespołach badawczych lub za wybitne osiągnięcia artystyczne[paywall]. 16 czerwca br. dokumenty odebrało ponad 100 osób. A że uroczystość odbyła się w Belwederze, to funkcjonujące od tej nazwy miano „profesora belwederskiego” jest jak najbardziej uzasadnione.
Tomasz Pudłocki urodził się 13 lutego 1981 r. w Przemyślu. Jest polskim historykiem, specjalizującym się w historii kultury, nauki i oświaty, nauczycielem akademickim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2011 – 2013 był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu, w latach 2021 – 2023 dyrektorem Archiwum Nauki PAN i PAU w Krakowie.
Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu. W 2004 r. ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie z historii na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie obronił pracę „Życie codzienne w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. J. Słowackiego w Przemyślu w latach 1918 – 1939” napisaną pod kierunkiem profesora nauk humanistycznych, dziekana Wydziału Historycznego UJ, Andrzeja Banacha. W 2008 r., również na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy „Inteligencja w Przemyślu od II połowy XIX w. do 1939 roku”, także napisanej pod kierunkiem prof. A. Banacha.
W 2008 r. uzyskał stypendium prezydenta miasta Przemyśla. W tym samym roku został zatrudniony w Instytucie Historii UJ jako asystent, a dwa lata później jako adiunkt. W latach 2013 – 2016 uzyskał stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla młodych badaczy. W 2016 r. na Wydziale Historycznym UJ zdobył habilitację w zakresie nauk humanistycznych ze specjalności historia kultury, nauki i wychowania. W latach 2012 – 2013 był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku i profesorem wizytującym Columbia University. W latach 2015 – 2016 natomiast stypendystą Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta i profesorem wizytującym w Daemen College w Amherst.
Został wybrany na członka Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, w którym pełnił funkcje: członka zarządu (2004 – 2013), sekretarza (2008 – 2011), przewodniczącego sekcji humanistycznej, prezesa (2011 – 2013) oraz wiceprezesa (od 2017 r.). Współpracował jako recenzent z Narodowym Centrum Nauki w zespole HS3 „Wiedza o przeszłości”. Brał udział jako prelegent w szeregu międzynarodowych kongresów i konferencji naukowych, m.in. w: Krakowie, Londynie, Oxfordzie, Rzeszowie, Pecsu, Segedynie, Budapeszcie, Waszyngtonie.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze