Tkliwe obrazy pamięci

Córka poety zaśpiewała piosenki do słów ojca, akompaniując sobie na gitarze. Autorka wieczoru dokonała bardzo dobrego doboru wierszy, który spiął w piękną całość życie ojca i najbliższej rodziny. Na prośbę prowadzącej Marii Gibały opowiedziała pokrótce o kilku wybranych powieściach, które przywiozła ze sobą, zachęcając do lektury. Wspominała ojca jako niezwykle skromnego, spokojnego i wierzącego człowieka. Pracowitego i dokładnego, a przy tym bardzo empatycznego i szlachetnego. W trudnych solidarnościowych latach, pozbawiony pracy zmuszony był szukać swojego miejsca poza granicami kraju. Ciekawostką jest, że autor dziewiętnastu powieści i kilku tomików poezji wystukał żmudnie słowo po słowie, zdanie po zdaniu, na tradycyjnej starej maszynie do pisania, która wielokrotnie nie odbijała liter i niewyraźnie zapisywała słowa. Kilka lat temu, podczas odwiedzin w jarosławskim mieszkaniu u Kazimierza, miałam okazję zobaczyć jego stanowisko pracy. Twórczość jest zaborcza, poeci i pisarze często są samotnikami, potrzebują zacisznego miejsca i spokoju. Jego ogromna wrażliwość znajduje odzwierciedlenie w wersach poezji.  Taki był Kazimierz, miły, garnący się do ludzi, jednocześnie odosobniony w swoim świecie. Być może miała na to wpływ wieloletnia emigracja, która stała się częstym tematem wierszy i powieści. Kazimierz nie poprzestawał tylko na pisaniu, utalentowany plastycznie, rysował i malował. Niektóre z Jego prac zamieszczone są w tomiku córki „Zbieracze złota” i tomiku własnego autorstwa „Odejścia i Powroty – wiersze wybrane”. Wieczór wspomnień był początkiem hołdu pamięci, jaki złożyła tacie Iwona Pinno, zapowiadając wystawę Jego prac, połączoną z wierszami i piosenką, która odbędzie się w marcu przyszłego roku w Galerii Attavantich w Centrum Kultury i Promocji.

Maria Gibała

***

                              Śmierć jest zbyt błahym

                                             powodem, aby przestać kochać…

                                                                            Anna Kamieńska

Z cierpieniem co w nas się przepełnia

Żyć trzeba lub też umierać powoli –

Sen o życiu – po życiu się spełnia

Lecz żyć dalej – nie! Jakże to boli

Scalam twarz twoją z półmroku ciemności

Zaś rozpacz witam jak dobrą znajomą –

Zszywam ból z rosnącym rąbkiem samotności

W tym domu, który już nie jest naszym domem

Mówisz – ból minie, jak wszystko –- przechodzi

Żywi i umarli trwać mogą przecież razem –

Śmierć cóż – ona miłość nową nam zrodzi

Pozostaniesz w pamięci najtkliwszym obrazem.

Kazimierz Ivosse

Kazimierz Ivosse

– jarosławianin, solidarnościowy emigrant z azylem politycznym w Niemczech, pisarz, poeta, publicysta prasy polonijnej. Autor sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych. Był członkiem Związku Pisarzy Polskich za Granicą (Londyn), Polskiego Stowarzyszenia Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie (Paryż), członkiem grupy literackiej (Lubeka). Współpracował z prasą polonijną na Zachodzie: m.in. „Dziennikiem Polskim” w Londynie, dwutygodnikiem Polskiej Misji Katolickiej (Wurzburg), hamburskim „Kurierem” oraz z czasopismami polonijnymi w Kanadzie i USA. Mimo oddalenia współpracował z prasą krajową: miesięcznikiem  „Gazeta Kulturalna, „Łowcem Galicyjskim”, „Porady na zdrowie”. Zajmował się również malarstwem sztalugowym, grafiką i rysunkiem satyrycznym. W Oldenburgu, gdzie mieszkał blisko 19 lat, prowadził własną galerię sztuki. Na swoim koncie ma osiem indywidualnych wystaw na terenie Niemiec. Jest autorem 19 powieści m.in.: „Księga ciszy”, „Między ciszą a ciszą”, „Kamienica pod czternastką”, czterotomowa „Garść nieba garść piekła”, z których szczególnie ważne są powieści o św. Ojcu Pio i Edycie Stein. Pisał także wiersze, jest autorem czterech tomików poezji: „Wiersze grudniowe”, „List otwarty do poety Kennetha Rexrotha albo poemat egzystencjalny”, „Odejścia i powroty, wiersze wybrane” oraz „Sto fraszek”. Otrzymał wiele prestiżowych nagród literackich w Polsce i poza jej granicami. Zmarł 23 marca 2025 roku w Niemczech.

Iwona Pinno

– jest historykiem sztuki, autorką tekstów piosenek i kompozytorką,  absolwentką Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia im. F. Chopina w Jarosławiu. Ukończyła studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, uzyskując dyplom magistra sztuki. Emigracyjna poetka, krytyk sztuki i publicystka prasy polonijnej w Niemczech i Anglii, wykonuje piosenki autorskie i poezję śpiewaną, uzyskując nagrody na festiwalach polonijnych poezji i piosenki. Jest laureatką europejskiego konkursu „Emigracyjny Pegaz – Europa 97” w Hamburgu, gdzie mieszkała przez wiele lat, współpracując z tamtejszym „Kurierem” oraz czasopismem Polskiej Misji Katolickiej „Nasze Słowo” (Unser Wort). Poetka na stałe mieszka w Niemczech.