To nie gipsowa figurka

Starsi czytelnicy, mieszkańcy zasańskiej części Przemyśla, na pewno pamiętają nieżyjącego już księdza Józefa Hołyńskiego, salezjanina. Człowieka wyjątkowego.

Wychował kilka pokoleń dzieci i młodzieży. Prowadził roczniki od klasy pierwszej do ósmej, stając się pierwszym i niestety najczęściej ostatnim kierownikiem duchowym małolatów.

Kto z rozrzewnieniem nie wspomina jego ocen z religii. Ksiądz Józef miał własną skalę ocen. Najczęściej stawiał piątki, bardzo rzadko czwórki. Przy czym piątkę często opatrywał jednym wykrzyknikiem, dwoma lub trzema.

A najwyższą formą wtajemniczenia w wiedzę religijną były piątki z koronami. Według podobnej skali jak z wykrzyknikami. Czyli u księdza Józefa zawsze było się uczniem co najmniej dobrym i dobrze rokującym.

Wspominam go na okoliczność zbliżających się świąt Bożego Narodzenia, ponieważ jak dzisiaj pamiętam jego katechezy na ten temat. Za pomocą starych map (czy jeszcze ktoś pamięta w szkole mapy?) zabierał nas w podróż do Betlejem. Bardzo realną.

Ksiądz Józef uczulał nas na realność wydarzenia betlejemskiego. Nie było w nim ckliwej religijności. Mały Jezus w opisach księdza Józefa to realny Bóg – Człowiek, nie figurka z gipsu położona na sianku między bydlęta.

Z okazji świąt życzę osobom wierzącym wiary w realność, w konkret, w obecność groty betlejemskiej w codziennym życiu. Niewierzącym – wiary w realność dobra w każdym ludzkim sercu.