„U babci jest słodko, świat pachnie szarlotką...”

Tytułowe słowa tej popularnej dziecięcej piosenki budzą w większości przypadków same dobre wspomnienia. Nie sposób nie zgodzić się z opinią, że „nie ma jak babcia, nie ma jak dziadek”. Być może surowi jako rodzice, ale wspaniali jako dziadkowie. Gdyby tylko mogli, swoim wnukom sprawiliby gwiazdkę z nieba. Oni również mają swoje święto, o którym warto pamiętać.

Jeszcze 20 lat temu duża część społeczeństwa miała w głowie zbliżony obraz dziadków. Babcia w kuchennym fartuchu pichcąca przysmaki, uprawiająca ogródek i zajmująca się wnukami oraz dziadek z wąsem, laską i fajką, który siedząc w bujanym fotelu, opowiada milusińskim, jak to kiedyś było.

Obecnie obraz dziadków może być zgoła odmienny. Szczególnie, gdy dotknęło ich bądź ich dzieci wczesne rodzicielstwo.

Dziadkowie coraz częściej są aktywni zawodowo, nie boją się nowych wyzwań czy dalekich podróży. Spędzanie czasu z wnukami traktują bardziej jak[paywall] wyjątek i przywilej, niż codzienność. Nie zmienia się jednak to, że kochają swoje wnuczęta najmocniej na świecie, a najmłodsi odwdzięczają się im tym samym, co widać również w akademiach przygotowywanych specjalnie na Dzień Babci i Dziadka.

Nie inaczej dzieje się na Podkarpaciu. W wielu szkołach i przedszkolach odbywają się przedstawienia mające oddać cześć babciom i dziadkom. Po występach dzieci wręczają własnoręcznie wykonane upominki swoim dziadkom i przy wspólnym poczęstunku miło spędzają czas. 

Czas z wnukami: wyjątek czy obowiązek?

Wielu młodych, planując powiększenie rodziny, zastanawia się, czy może liczyć na pomoc ze strony rodziców bądź teściów. Dla niektórych z nich otrzymywanie takiej pomocy jest naturalne i oczywiste. Lepiej jednak nie brać wszystkiego za pewnik.

Coraz częściej dziadkowie czas z wnukami traktują jako chwile relaksu i rzadkość, nie mówiąc już o typowym, codziennym opiekowaniu się najmłodszymi, w czasie gdy ich dzieci wrócą do pracy zawodowej.

W Polsce, pierwsza wzmianka o pomyśle utworzenia święta babci pojawiła się w tygodniku „Kobieta i życie”, w 1964 roku. Jeśli chodzi o święto dziadka, prawdopodobnie zostało przeniesione z Ameryki w latach 80. XX wieku.