Zmarł Zbigniew Ziembolewski, jeden z założycieli tygodnika Życie Przemyskie, obecnie Życie Podkarpackie. Miał 94 lata

W wieku 94. lat odszedł Zbigniew Ziembolewski. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się pierwszego maja 2021 o godzinie 11. mszą świętą w kościele ojców Salezjanów w Przemyślu. Następnie Redaktora Ziembolewskiego na cmentarzu wojskowym pożegnała rodzina, przedstawiciele Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej, dziennikarze Życia Przemyskiego i Życia Podkarpackiego. W imieniu Związku Kombatantów Redaktora Ziembolewskiego pożegnała Katarzyna Babiś, w imieniu dziennikarzy Zygmunt Marciak. Szczególnie wzruszające słowa podziękowania dla uczestników pogrzebu, w imieniu żony Wandy Ziembolewskiej, przekazała Elżbieta Nuckowska.

Zbigniew Ziembolewski (02.03.1927, Pokrzywnica k. Pułtuska – 24.04.2021 Przemyśl)

Zbigniew Ziembolewski jest zasłużonym mieszkańcem Przemyśla, w latach 50. ub. wieku był współzałożycielem lokalnego „Życia Ziemi Przemyskiej” i redaktorem „Nowin”, następnie założycielem tygodnika „Życie Przemyskie”, obecnie „Życie Podkarpackie”. Przez 20 lat pełnił w nich funkcję redaktora naczelnego, tworząc filary przemyskiego dziennikarstwa, za co był wielokrotnie wyróżniany i honorowany przez władze regionu oraz środowisko dziennikarskie.

 W czasie II wojny światowej Zbigniew Ziembolewski walczył jako żołnierz w formacjach Batalionów Chłopskich na terenie powiatu Krasnystaw, woj. lubelskie, za udział w ruchu oporu został decyzją prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej odznaczony Krzyżem Batalionów Chłopskich (leg. nr 9-95-859) oraz mianowany do stopnia podporucznika.

Zbigniew Ziembolewski był szczególnie zaangażowanym członkiem Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i byłych Więźniów Politycznych, pełnił w nim funkcję w zarządzie okręgowym i miejskim. Jako historyk z wykształcenia i uznany dziennikarz opublikował wiele artykułów i broszur dotyczących środowiska przemyskich kombatantów, ich wojennych losów oraz współczesnych problemów. Specjalizując się w tematyce II wojny światowej, zwłaszcza walk na terenach tzw. pogranicza, ratował od zapomnienia historię ruchu oporu w regionie wschodnim i w Przemyślu. Jest autorem dziesięciu książek o tematyce martyrologii pogranicza, walk polsko-ukraińskich, świadectw akcji i sylwetek bojowników. Przez swoje publikacje rozszerzał wiedzę historyczną o wojnie i udziale kombatantów naszego regionu. Za swą pozytywną postawę zawodową, społeczną i obywatelską został uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi i wojskowymi (Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Batalionów Chłopskich, Kombatancki Krzyż Zwycięstwa, Krzyż Czynu Zbrojnego na Kresach Wschodnich II RP).