Dworzec PKS mógłby wyglądać pięknie [GALERIA]

21-letnia Karina Rabiej jest absolwentką architektury wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Obecnie studiuje historię sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim. W ramach pracy licencjackiej opracowała projekt gruntownej przebudowy przemyskiego dworca PKS. – Niestety, nie mamy na to pieniędzy – skomentował krótko prezes PKS sp. z o.o. w Przemyślu Adam Olszak.

Teren dworca PKS i wokół niego od lat wygląda fatalnie. Przystanki pamiętają okres późnej komuny, latem nie sposób się schować przed słońcem, jesienią i zimą przed deszczem czy śniegiem. W budynku dworca znajduje się poczekalnia, ale mało kto decyduje się z niej skorzystać. Budynek dworca z kasami i poczekalnią został wybudowany w latach 80. poprzedniego stulecia, a do użytku jako PKS oddany w 1990 r. Ze względu na swój stan techniczny, nieprzystosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych, a także niespełnianie nowych norm, takich jak choćby wymóg posiadania pomieszczeń socjalnych, jest reliktem minionej epoki. – Ten budynek w żadnym wypadku nie spełnia norm i oczekiwań podróżnych. Dlatego w swojej pracy zrezygnowałam z jego modernizacji i zaprojektowałam nowy – wyjaśniła Karina[paywall]. Swój projekt zawarła w pracy licencjackiej „Ukryty potencjał – adaptacja przestrzeni dworca autobusowego w Przemyślu”.

Modernistyczna bryła

– Bardzo często podróżuję, nie są mi obce wielogodzinne oczekiwania w dworcowych poczekalniach. Ale myśląc o temacie pracy licencjackiej, nieprzypadkowo wybrałam przemyski dworzec. Dworce są wizytówką miast. Zazwyczaj właśnie dworce PKS są bardziej zaniedbane w porównaniu z kolejowymi. Przemyśl ma bogatą historię i piękną architekturę, ale nie każdy podróżujący ma czas na zwiedzanie. Zaprojektowałam modernistyczną bryłę budynku – tłumaczy K. Rabiej. – Posługuję się prostymi materiałami, takimi jak: drewno, metal, szkło. Proste materiały, znane od dawna, ale z rozwojem technologii skorygowane. Tak samo jak to nasze miasto: jest wielkie w swojej przeszłości, ale brakuje mu uwspółcześnienia. Budynek ma charakter na tyle zindywidualizowany, że jest łatwy do znalezienia wśród otaczającej go architektury – zapewniła.

Posadzka we wnętrzu budynku wyłożona płytkami marmurowymi w połączeniu z płytkami imitującymi teksturę aluminiową, tworzącymi wzór kratownicy. Całość antypoślizgowa. Ściany zostałyby wykończone wykładziną z drzewa modrzewia syberyjskiego, z przeciwpożarową powierzchnią. Pomieszczenie oświetlałyby szklane bryły. W części sanitarnej umywalki ceramiczne zostały wpuszczone w blaty marmurowe, nad nimi znajdowałyby się podświetlone lustra. Krany, toalety, pisuary oraz całe wyposażenie sanitariatu byłyby sterowane fotokomórką, co zmniejszyłoby zużycie wody i energii.

Prezes nie widział

Prezes Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej sp. z o.o. w Przemyślu Adam Olszak nie widział projektu K. Rabiej. Obiecał się zapoznać. – Na pewno nasz dworzec wymaga generalnego remontu, ale nie ma na to obecnie szans. Trudno o inwestora. Rynek przewozowy jest tak rozregulowany, że nie mamy pieniędzy na takie inwestycje. W samym Przemyślu jest dziesięciu przewoźników. Spod naszego dworca, z zatoczek, chodników czy placów wyjeżdża wielu, ale zapewne żaden nie chciałby partycypować w kosztach remontu tego terenu. Uważam, że w interesie miasta powinno być, by to miejsce wyglądało ładnie i estetycznie. Może by nam pomogli – zastanawia się prezes Olszak.