Krzysztof Ziemiec o tym, co jest więcej warte niż niejedna podwyżka [FOTO]

Krzysztof Ziemiec, dziennikarz prowadzący Wiadomości w TVP1, znany również z wielu programów publicystycznych, 12 października odwiedził trzy przeworskie szkoły. Podczas spotkania z uczniami Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. Króla Władysława Jagiełły opowiedział m.in. o swoich początkach w pracy dziennikarskiej oraz o trudnościach, które niesie ten zawód.

Na wstępie uczniowie zapytali gościa, czy od zawsze chciał być dziennikarzem.

– Będąc w podstawówce, miałem skryte marzenie, ale wstydziłem się o tym głośno mówić, bo to były czasy, że aby pracować w radiu, tym bardziej w telewizji, trzeba było mieć absolutne znajomości i wysoko postawionych rodziców. Właściwie nikt z ulicy nie miałby szans pracować w takim miejscu, więc ja nawet nie miałem odwagi głośno mówić w domu, że mam takie marzenie. Poszedłem do liceum, z liceum na politechnikę. Jestem inżynierem ochrony środowiska – opowiadał Krzysztof Ziemiec.

– Jak stwierdziłem, że chcę być dziennikarzem, to miałem 25 czy 26 lat. Poszedłem na wieczorowe dziennikarstwo, pracowałem, uczyłem się, a w weekendy albo po nocy pracowałem trochę w radiu. „Pracowałem” to za duże słowo, przyszedłem z ulicy – mówił.

– Dziennikarstwo jest zawodem bardzo wyniszczającym, więc jeśli ktoś ma słabe nerwy, słabą psychikę, jest nadwrażliwy, to ten zawód będzie dla niego trudny. Na początku przynosi łzy, wyrzeczenia i nie daje satysfakcji, bo dziennikarz na początku zarabia nic albo troszeczkę. Zaczynałem od parzenia kawy starszym koleżankom, później ktoś pozwolił mi zejść do bufetu i przynieść obiad albo zwinąć starą taśmę – opowiadał gość.

– Byłem już wtedy dorosły, po studiach, pracowałem jako inżynier i zarabiałem przyzwoicie. Potrafiłem zrezygnować z tamtej spokojnej drogi, ale dla mnie nie do końca przeznaczonej i zrobić wszystko od nowa i iść prawie jak pierwszoklasista, pod górę. I to jest też taki zawód, że cały czas idzie się pod górę i nie wiadomo, kiedy będzie wierzchołek, być może go nigdy nie osiągniemy. Ale takie życie ma głęboki sens i smak. Nie żyjemy absolutnie dla siebie, tylko dla innych, dla nich też się poświęcamy. A w tym zawodzie to jest najpiękniejsze, że się występuje dla innych. Jak człowiek widzi, że komuś sprawia satysfakcję, radość albo ktoś mnie docenia, to jest znacznie więcej warte niż niejedna podwyżka – przyznał K. Ziemiec. 

Przyznał jednak, że te dwa wydarzenia były zupełnie inne, ponieważ śmierci papieża spodziewano się ze względu na jego pogarszający się stan zdrowia. – Tego dnia wychodziłem już do domu i nagle usłyszałem: „Wracaj, dostaliśmy telefon z Rzymu, że papież umarł”. Zostaliśmy na noc, zrobiliśmy czuwanie – mówił. – Katastrofa smoleńska to było wydarzenie, którego absolutnie nikt się nie spodziewał, w które nikt do końca nie wierzył – podkreślił. Kiedy nadeszła informacja o niej, wszyscy byli w szoku. Dziennikarz przyznał, że zdawał sobie sprawę, że program mogą oglądać rodziny osób, które leciały samolotem, dlatego nie mógł podać niepotwierdzonych informacji dotyczących liczby ofiar i ich nazwisk. – Nauczony doświadczeniem wiem, że w takich momentach lepiej powiedzieć o jedno słowa za mało, niż o dwa za dużo – zaznaczył.

Podczas wizyty w przeworskiej „Jagiellonce” padło również pytanie o obiektywizm dziennikarski oraz o to, co w pracy dziennikarza jest najtrudniejsze. Na zakończenie uczennica Aleksandra Wajda wykonała dla gościa piosenkę. Krzysztof Ziemiec spotkał się również z uczniami ZSZ im. Króla Jana III Sobieskiego oraz SP nr 1 im. Jana Pawła II. Następnie odwiedził Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu. W podróży towarzyszył mu ks. Jakub Kruczek z przeworskiej bazyliki pw. Ducha Świętego.