Nowy dom dla pani Haliny już stoi

Gdy zorientowały się, że koleżanka z pracy znalazła się w dramatycznej sytuacji, postanowiły jej pomóc. Chodziło o przetrwanie zbliżającej się zimy. Mieli duże chęci i minimalne możliwości. Efekty zaangażowania przerosły oczekiwania. Dziś w miejscu drewnianej rozsypującej się chatki stoi nowy dom.

– Wiele jest osób w podobnej sytuacji. Znam ludzi, którzy mają gorzej i sami muszą sobie radzić. Ja miałam szczęście. Pierwsze były koleżanki z wydziału laminacji. To one podały mi rękę razem z kierowniczką i majstrową. Od nich się zaczęło – mówi Halina Iwaneczko.

Nie wiedzieli jak, ale bardzo chcieli

W grudniu ubiegłego roku związkowcy z Solidarności działającej w jarosławskim oddziale Leara skontaktowali się z redakcją Życia Podkarpackiego. Nie ukrywali, że potrzebują pomocy. Działali jako nieformalna grupa, a to budziło wątpliwości. Chodziło o zapewnienie podstawowych warunków dla pracującej w firmie koleżanki. Chcieli pomóc, choć nie do końca wiedzieli jak.

– Trudno sobie wyobrazić, że w takich warunkach może żyć matka z chorą na astmę córką. Nadchodzi zima, a dziewczyna zostaje sama w zimnym pokoju. Matka, wracając z pracy, nawet nie ma się gdzie umyć – opowiadał Andrzej Salwa, przewodniczący NSZZ „Solidarność” w jarosławskim oddziale Leara, podczas wizyty w domu pani Haliny w Skołoszowie. Kobieta zaczęła pracować w Learze w sierpniu 2014 r. Nikt z firmy nie wiedział, jak żyje, co w zakładzie zatrudniającym ponad 2 tysiące pracowników nie jest czymś wyjątkowym. W końcu nie dała rady walczyć z przeciwnościami. Opowiedziała koleżankom o kłopotach ze zdrowiem, nawarstwiających się problemach, nad którymi przestała panować.

– Gdy zobaczyliśmy, w jakich warunkach żyje nasza koleżanka, bez zastanawiania wzięliśmy się za organizowanie pomocy – wspomina Anna Wysocka z zakładowej „Solidarności”. Poskładali się w firmie. Kupili piecyk. Uzupełnili wyposażenie. Zaczęli myśleć o remoncie domu. W gminie Radymno za darmo opracowano kosztorys. Okazało się, że potrzeba około 50 tys. zł.  Zdecydowali, że postawią nowy.

fot.Roman Kijanka
Nowy dom.

Mieli tylko chęci

W pomoc zaangażowała się firma. Przekazała drewno na opał. Córka dostała komputer. Kierownictwo zapewniło pomoc przy pracach, a pani Halina dostała stałą umowę o pracę.

Szybko się okazało, że za akcją pomocy stoi mała grupa ludzi. Wsparcie mają, ale bez ich zaangażowania pomoc szybko się skończy. – Byliśmy wszędzie. Odwiedzaliśmy miejscowe firmy, szukając u nich pomocy. Pisaliśmy do parlamentarzystów – mówiła A. Wysocka, jednak w jej wypowiedzi nie było zbyt wiele nadziei. W końcu rozpoczęta niemalże w ciemno akcja zaczęła przynosić efekty. Pojawili się ludzie z różnych stron gotowi pomóc.

– Pierwsza znacząca pomoc przyszła z Nadleśnictwa Jarosław. Dołączali inni – wspominają związkowcy.

Wiosną wyburzono stary dom i rozpoczęto budowę. Dziś w miejscu rozsypującej się drewnianej chatki stoi nowy budynek. Trwają prace wykończeniowe. Na początku nowego roku powinien być gotowy do zamieszkania. Pani Halina razem córką mieszka na razie w lokalu udostępnionym przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. – Są ludzie dobrej woli i wielkiego serca. Dzięki nim to, co jeszcze rok temu wydawało się marzeniem bez żadnej nadziei na realizację, dzisiaj się spełnia – podsumowuje A. Salwa. Do zakończenia budowy brakuje około 10 tys. zł.

– Mamy już sponsorów, którzy dostarczą meble oraz potrzebny sprzęt AGD. Wierzymy, że doprowadzimy inicjatywę do końca – zapewniają.

Dlaczego jej, przecież potrzebujących jest wielu? 

– Nikt mi w życiu tak nie pomógł jak teraz, w zakładzie. Nie spodziewałam się, że obcym ludziom może zależeć na kimś takim jak my – mówi wzruszona kobieta. Wcześniej nie szukała pomocy. Raz z obawy, co powiedzą inni, czy nie będą jej i córce dokuczać. Po drugie jakoś udawało się przeżyć.

– Byłam biedna. Wszyscy się do tego przyzwyczaili. Może pogodzili z tym, a może im to odpowiadało – pani Halina nie chce mówić, jak do prowadzonej przez kolegów z pracy akcji podeszły nieliczne osoby z bliskiego otoczenia. Zmienia temat.

– Dlaczego pomagamy akurat jej, nie wiem. Tak wyszło i już – podsumowuje A. Salwa. Z urwanych, niedopowiedzianych zdań można wnioskować, że licznej grupie ludzi z wielkim sercem towarzyszyły jednostki, u których przewagę wzięły odczucia niekoniecznie związane z niesieniem pomocy.

Na nich można liczyć

Trudno wymienić wszystkich, którzy pomogli pani Halinie. Niektórzy pozostali bezimienni, tak jak ktoś z okolic Białegostoku, użyczający przyczepy campingowej na czas budowy. Wśród licznej grupy osób i firm, które zagubionej kobiecie ze Skołoszowa podały rękę, znalazły się m.in.: Nadleśnictwo Jarosław, geodeta Paweł Szczepanik, firma Tomibud, Elektrokal, Knauf, Jarbud, Piotrowski, Budremal Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, związkowcy z „Solidarności” w całym kraju, pracownicy oraz kierownictwo firmy, Adam Wysocki, Stanisław Kłak, Mateusz Cencora,  Leszek Potoczny, Fundacja Książąt Lubomirskich, arcybiskup Adam Szal, Józef Przytuła, radna wojewódzka Anna Huk, żwirownia w Wysocku, Szymon Wawrzyszko z NSZZ „Solidarność” Ziemia Przemyska, Krajowa Komisja NSZZ „Solidarność”, Zygmunt Sanakiewicz, senator Mieczysław Golba,  jarosławski oddział Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Adam Przygoński, prezes Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy Radymno oraz wielu darczyńców prywatnych z kraju i zagranicy.