Odszedł związany z Przemyślem Leon Birn

Od podstaw zorganizował oddział gruźlicy kostno-stawowej dawnego Szpitala Miejskiego w Przemyślu, przemianowany później na oddział ortopedyczny szpitala wojewódzkiego i nieprzerwanie pełnił funkcję ordynatora tej jednostki aż do czasu przejścia na zasłużoną emeryturę. Potem przeniósł się do Gdańska. Rozstał się z życiem w czwartek, 14 marca br., mając 98 lat.

Leon Birn urodził się 10 września 1921 r. w Wilnie w rodzinie inteligenckiej. Szkołę powszechną oraz gimnazjum ogólnokształcące ukończył w Zespole Szkół oo. Jezuitów w Wilnie. Maturę zdał w maju 1940 r. w Wilnie.

Podczas okupacji radzieckiej początkowo pracował jako robotnik fizyczny, a następnie studiował na Wydziale Biologicznym Uniwersytetu Litewskiego do 21 czerwca 1941 r. Od czerwca 1941 do wiosny 1944 r. ponownie pracował fizycznie, jednocześnie uczestnicząc w działaniach konspiracyjnych przeciw okupantom.

W 1943 r. wstąpił do oddziału partyzanckiego VIII Brygady Armii Krajowej Okręgu Wileńsko-Nowogrodzkiego. W lipcu 1944 r. został aresztowany przez władze radzieckie i łącznie z innymi „akowcami” wywieziony do obozu w Kałudze. W listopadzie 1944 r., po udanej ucieczce z obozu, przyjechał do Polski i rozpoczął pracę jako nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym w Nakle nad Notecią.

W listopadzie 1945 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Lekarskiej w Gdańsku. Podczas studiów był wiceprezesem Bratniej Pomocy Studentów, jednocześnie pracując w okresie od grudnia 1949 do grudnia 1951 r. jako zastępca asystenta oddziału chirurgii i ortopedii dziecięcej AMG.

Dyplom lekarza uzyskał 31 grudnia 1951 r. Od 1 stycznia 1952 do 15 listopada 1959 r. pracował jako starszy asystent w Katedrze i Klinice Ortopedycznej AMG i równocześnie jako chirurg w poradni chirurgicznej Portowej Przychodni Obwodowej w Gdańsku oraz w gabinecie chirurgicznym Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego. W tym czasie (1956 r.) uzyskał specjalizację II stopnia z ortopedii i traumatologii.

Zasługi dla przemyskiej służby zdrowia i nie tylko

16 listopada 1959 r., po wygranym konkursie, objął stanowisko ordynatora Oddziału Gruźlicy Kostno-Stawowej Szpitala Miejskiego w Przemyślu, przemianowanego później na Oddział Ortopedyczny Szpitala Wojewódzkiego. Oddział ten zorganizował od podstaw i pełnił funkcję ordynatora nieprzerwanie, aż do przejścia na emeryturę z końcem 1989 r. Była to pierwsza tego typu placówka w Polsce południowo-wschodniej.

Dzięki wydatnej pomocy prof. Adama Grucy, Mariana Garlickiego, a szczególnie Donata Tylmana, oddział został w 1969 r. gruntownie przebudowany, dzięki czemu uzyskał m.in. 3-salowy blok operacyjny, dział usprawniania leczniczego z basenem oraz poradnie ortopedyczne dla dzieci i dorosłych. W 1970 r. zorganizował pomaturalny, 2-letni Wydział Fizjoterapii i Kinezyterapii przy Szkole Fizykoterapii w Przemyślu, w którym przez wiele lat był wykładowcą.

W 1974 r. współtworzył wojewódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego w Rzeszowie, którego był przewodniczącym przez dwie kadencje. Był przewodniczącym komitetu organizacyjnego XVIII Dni Ortopedycznych, które odbyły się w październiku 1979 r. w Polańczyku. W latach 1965 – 1975 pełnił funkcję przewodniczącego koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Przemyślu.

W latach 1975 – 1989 sprawował funkcję konsultanta do spraw ortopedii i traumatologii na terenie województwa przemyskiego. Od 1953 r. był członkiem PTOiTr., a w latach 1977 – 1980 członkiem Zarządu Głównego PTOiTr. Od 1963 r. aż do przejścia na emeryturę pełnił najpierw funkcję wiceprezesa, a następnie członka Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu.

Szpitalny oddział ochrzczony jego imieniem

Po przejściu na emeryturę i powrocie do Trójmiasta pracował jeszcze w latach 1993 – 2003 w Poradni Ortopedycznej Lekarskiej Spółdzielni Pracy w Gdyni. Opublikował ogółem 39 prac w czasopismach lekarskich.

Był współautorem pierwszego po wojnie podręcznika pt. Zarys ortopedii, wydanego w Gdańsku pod redakcją prof. Zygmunta Ambrosa. Wygłosił kilkadziesiąt referatów na zjazdach lekarskich. Wykształcił trzynastu specjalistów II stopnia i czterech I stopnia z zakresu ortopedii i traumatologii. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Dyplomem Członka Honorowego PTOiTr., Medalem 100-lecia Akademii Nauk w Krakowie, Medalem „Zasłużony Lekarz PRL” i szeregiem innych odznaczeń resortowych, regionalnych i stowarzyszeniowych.

We wrześniu 1999 r. oddział ortopedyczny w nowo wybudowanym Szpitalu Miejskim w Przemyślu został nazwany imieniem dra Leona Birna. Zainteresowania pozazawodowe Leona Birna stanowiły: muzyka poważna, szczególnie operowa, teatr, sport, książka historyczna i dobra beletrystyka.

Uroczystości w Przemyślu

Msza św. w intencji zmarłego Leona Birna odbędzie się w czwartek, 21 marca, o g. 17 w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Przemyślu przy ul. Bielskiego (os. Rycerskie).