Pamięci bohaterów 12 września 1939 roku

Po ponad 84 latach od tragicznych wydarzeń rozegranych na Wzgórzu Chomińskim oddano cześć bohaterom walczącym pod Birczą. Słowa „Cześć i chwała bohaterom!” wybrzmiały 15 września w sposób szczególny.

Uroczystości upamiętniające stoczoną 84 lata temu bitwę pod Birczą, jedną z najważniejszych bitew kampanii wrześniowej w południowo-wschodniej Polsce, przypomniały wydarzenia sprzed lat. Na Wzgórzu Chomińskim nieopodal Birczy starły się wówczas polska 24 Dywizja Piechoty z niemiecką Dywizją Górską. 12 września 1939 r. to dla mieszkańców gminy Bircza data symboliczna. Każdego roku wspominają walki i oddają cześć ich bohaterom.

Tegoroczne obchody zorganizowane zostały przez gminę Bircza, Starostwo Powiatowe w Przemyślu i Stowarzyszenie „Tworzymy lepszą przyszłość”. Przybyłych powitał gospodarz gminy Grzegorz Gągola. Na uroczystości złożyły się apel pamięci, salwa honorowa oddana ku czci poległych oraz złożenie kwiatów i zniczy pod kamieniem pamięci przez przybyłe delegacje, a także odczytanie wspomnień[paywall] żołnierza walczącego w walkach przez Janusza Łukasiewicza, członka Przemyskiego Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznej X DOK. Asystę honorową pod pomnikiem pełnili tego dnia żołnierze 5 Batalionu Strzelców Podhalańskich, a modlitwę w intencji poległych w walce o wolność odmówił ks. prałat Stanisław Kot, proboszcz parafii pw. św. Stanisława Kostki w Birczy w asyście ks. mjra Włodzimierza Skocznia, kapelana garnizonu Przemyśl. Zwieńczeniem obchodów był występ uczniów Szkoły Podstawowej w Birczy.

Przerwana bitwa

Jedna z najważniejszych bitew południowego frontu walk II wojny światowej rozegrała się 12 września 1939 r., na wzgórzach nieopodal Birczy. Żołnierze zdziesiątkowanej 24. Dywizji Piechoty, wspierani rozbitą pod Krosnem 2 Brygadą Górską, stanęli naprzeciw znacznie liczniejszej i lepiej uzbrojonej 2 Dywizji Strzelców Górskich. W trakcie całodniowych walk życie straciło około 300 polskich żołnierzy i 100 żołnierzy niemieckich. Bitwa została przerwana, jednak nie przegrana, gdyż jej celem było opóźnienie marszu niemieckich żołnierzy i umożliwienie wycofania się sił polskich.