Resztę życia wilk spędzi w zoo

Znaleziono go w sierpniu 2015 roku w okolicach Głogowa Małopolskiego na Podkarpaciu. Maluch był skrajnie wycieńczony. Miał rany na grzbiecie i kończynach. Kilka dni temu obecnie 2-letni osobnik opuścił przemyską placówkę i zamieszkał w poznańskim zoo.

– Stan wilczka delikatnie się poprawia – tak ponad półtora roku temu mówił Kuba Kotowicz, wiceprezes Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt Chronionych w Przemyślu. – Jest jeszcze zbyt wcześnie, by mówić o tym, czy będzie możliwe jego przywrócenie do natury. Zależeć to będzie od wielu czynników wynikłych w trakcie rehabilitacji. Na tym etapie skupiamy się na ustabilizowaniu stanu pacjenta – przekonywał.

Leczenie przeciągało się w czasie. Ostatecznie specjaliści wygrali walkę o życie drapieżnika, który – jak podejrzewali – prawdopodobnie został porzucony przez matkę, która skupiła się na wychowaniu pozostałych młodych. Nie wykluczali również, że zwyczajnie odłączył się od rodzicielki i błąkał wśród drzew.

– Wilk jest w[paywall] bardzo dobrej kondycji – ocenił lek. wet. Andrzej Fedaczyński, założyciel ośrodka, kiedy w ub. tygodniu po raz ostatni badał podopiecznego. – Niestety, nie ma szans, aby samodzielnie przeżyć na wolności. Stąd decyzja o tym, że resztę życia spędzi w zoo – dodał.

W Polsce wilki znajdują się po całkowitą ochroną. Ich liczebność szacowana jest na ok. 850 sztuk.

– Wilki, podobnie jak inne duże drapieżniki, potrzebują znacznych przestrzeni do życia, aby móc zdobywać pożywienie dla siebie i swego potomstwa – przekonują specjaliści z WWF Polska. – Dlatego fragmentacja dużych kompleksów leśnych, gdzie występują, stanowi największe zagrożenie dla tych drapieżników. Rosnąca presja ze strony człowieka, coraz gęstsza sieć dróg i infrastruktury utrudniają wilkom przemieszczanie się i zdobywanie pokarmu. Wilki polują na sarny, jelenie i dziki, wybierając zwykle osłabione, starsze lub chore osobniki. Aby przetrwać, jedna wataha musi upolować ofiarę średnio, co 2-3 dni. Gdy na terenie występowania wilków znajdują się również zwierzęta hodowlane (owce, krowy, kozy lub konie), mogą one stać się też źródłem pożywienia wilka. Takim sytuacjom można jednak zapobiec, jeżeli hodowca zatroszczy się o zabezpieczenie swojego stada – twierdzą.