W krwawym zakolu Sanu. Spotkanie ze Stanisławem Krycińskim

5 marca w Kontrabandzie Literackiej przy ul. Asnyka miało miejsce spotkanie ze Stanisławem Krycińskim, autorem dla naszego regionu szczególnym, bowiem – nie będąc stąd – wyjątkowo upodobał sobie nasz region i jego badaniu poświęcił kilkadziesiąt lat swojego życia i niejedną publikację. Pogórze Przemyskie. W krwawym zakolu Sanu, bo tak nazywa się najnowsza książka S. Krycińskiego, jest drugą z serii o naszym regionie i – jak obiecuje autor – na pewno nie ostatnią.

Na spotkaniu w kawiarni literackiej Kontrabanda Literacka zebrało się liczne grono czytelników, szczelnie wypełniając salę. Stanisława Krycińskiego przyjęto bardzo ciepło. Wśród gości byli nie tylko mieszkańcy Przemyśla, ale też[paywall] miejscowości sporo od niego oddalonych. Fascynujące jest to, że autor, sam będąc warszawiakiem, potrafi znajomością historii i topografii naszego regionu zaskoczyć niejednego miejscowego znawcę i pasjonata.

Na pytanie, dlaczego tak zainteresował się akurat naszym pogórzem, autor odpowiedział szczerze: – Nie wiem, moja babcia pochodziła z Tarnopola, tam też byli Żydzi, Polacy i Ukraińcy. Gdy byłem dzieckiem, sporo mi opowiadała o tamtym świecie i zaszczepiła we mnie ten obraz kresowej idylli. Później, kiedy byłem młodym chłopakiem, trafiłem na obóz do Dobrej nad Sanem, odnalazłem tam sporo podobieństw do tego, o czym mówiła babcia, ale tu było to bardziej skomplikowane i tajemnicze. Miejscowi mówili, że w lasach wciąż jeszcze się kryją upowcy. Były opuszczone wsie, walące się cerkwie, dużo tajemniczych miejsc i opowieści – to wszystko mocno utkwiło w mojej wyobraźni i chyba dlatego co jakiś czas tu wracałem.

36 wsi Pogórza Przemyskiego

W swojej najnowszej książce S. Kryciński opisuje 36 wsi Pogórza Przemyskiego – od Dobrej, wzdłuż Sanu, aż do Bachowa oraz sięga w głąb pogórza, przedstawiając np. Birczę, Lachawę, Kotów, Jawornik Ruski czy Żohatyn. Znajdziemy w tej publikacji sporo historii, archeologii, etnografii, architektury i po prostu turystycznych anegdotek. Wszystko podane jest w lekkiej i przystępnej formie. Żeby jednak w pełni doświadczyć wszystkiego tego, co w tej książce jest zawarte, najlepiej wyposażyć się w dobre historyczne mapy i buty do wędrówki.

– Potencjał Pogórza Przemyskiego nie jest wykorzystywany, ale to może nawet dobrze, bo przynajmniej nikt go nie zadepcze, jak to się stało z Bieszczadami – mówił z przekąsem S. Kryciński. Zapytany zaś o kolejną książkę, zadeklarował, że jeszcze przynajmniej jedną, jeśli nie dwie, chce na temat Pogórza Przemyskiego napisać. – Trudno na razie powiedzieć, o której części będzie opowiadać następna, korcą mnie dalsza część doliny Sanu oraz zachodnie i południowe pogórze. Pisać o samym Przemyślu chyba nie czuję się na siłach. Tu jest ogrom historii od najdawniejszych czasów, ciężko mi sobie wyobrazić nawet ramy, jakie trzeba by przyjąć. Na pewno nie zmieściłbym się w jednej książce – skromnie skomentował autor.