Życie Podkarpackie – skarbnica wiedzy

Od dawna ludzie pochylali się nad papierowymi gazetami, a dziennikarze zbierali dla nich najważniejsze informacje na temat tego, co się dzieje w ich społeczności lokalnej i regionalnej.

Życie Podkarpackie (wcześniej Życie Przemyskie) jest najdłużej funkcjonującą gazetą w historii przemyskiego czasopiśmiennictwa, a Artur Wilgucki legitymuje się z kolei najdłuższym stażem redaktora naczelnego tego tygodnika (27 lat), istniejącego od 50 lat.

Do tej pory ukazało się 2600 numerów gazety (1967 – 2017). W tych granicach czasowych udokumentowano życie mieszkańców miast  (Przemyśl, Jarosław, Przeworsk, Lubaczów) i gmin wiejskich, co stanowi cenne źródło informacji dla przyszłych pokoleń i jest też skarbnicą wiedzy najnowszej historii –  lokalnej i regionalnej, ze szczególnym uwzględnieniem Przemyśla. Należy pamiętać, że[paywall] przez minione półwiecze czasopismo działało w różnych uwarunkowaniach społeczno-politycznych, tj. w okresie PRL-u, a potem w wolnej Polsce, gdzie już Życie Podkarpackie – pod wodzą Artura Wilguckiego – sukcesywnie rozwijało swoje skrzydła, stając się gazetą regionalną.    

6200 wydań

W minionym półwieczu na łamach gazety pojawiały się informacje, relacje, artykuły o ważnych i najważniejszych wydarzeniach z różnych dziedzin działalności społecznej na podległym jej terenie, tj. gospodarczej, kulturalnej, politycznej, religijnej, sportowej, turystycznej, historycznej, edukacyjnej, które wzbogacano licznymi fotografiami. Poza tym zamieszczano liczne artykuły o profilu społeczno-obyczajowym i działalności przestępczej. W oparciu o analizę np. ogłoszeń reklamowo-handlowych, przetargowych i licytacyjnych można badać w tygodniku życie gospodarcze w określonych okresach. Zamieszczane tam ogłoszenia informują m.in. o tym, kto pojawił się na rynku, co oferowano, co chciano kupić, jak się miała kondycja firm i poszczególnych zakładów, kto szukał pracy i czego poszukiwał, jakie prace lub lokale oferowano.

Tygodnik  pełnił  też  rolę „trybuny społeczności lokalnej”, integrował środowiska i wspierał  lokalną kulturę, stymulował rozwój gospodarczy różnych środowisk, promował patriotyzm, inicjatywy środowiskowe, bronił i pomagał biednym, chorym i pokrzywdzonym, piętnował, jak trzeba było, włodarzy lokalnych za różne niedociągnięcia i bezeceństwa. Życie Podkarpackie pełniło wiodącą rolę w budowaniu tożsamości „małej ojczyzny”, jako miejsca dzieciństwa, zakorzenienia, bliskiego sercu – pamięci najpierwszej – często przeciwstawnej globalizacji. Redakcja na łamach gazety prezentowała również wybitnych sportowców, artystów, dyplomatów, polityków o randze europejskiej, a nawet światowej. Na podstawie wiedzy zawartej w 6200 egzemplarzach tygodnika można z powodzeniem napisać pracę doktorską na temat choćby współczesnej historii miasta Przemyśla.

Dziś mamy łatwiej

Podsumowując: gazeta z wielkim zaangażowaniem prezentowała w omawianym czasie wysoki poziom merytoryczny i rzetelność w przekazywaniu informacji, kształtując poglądy i opinie kolejnych pokoleń czytelników. Zawdzięczać to należy redaktorom naczelnym, dziennikarzom, fotoreporterom i innym pracownikom redakcji, a także jej współpracownikom. Wielu z nich już nie żyje. Obecnie praca dziennikarzy  jest znacznie prostsza niż dawniej, bo korzystają z nowoczesnych urządzeń elektronicznych, a na dodatek posiadają własną stronę internetową. Jednak papier ma w sobie to coś, czego zapewne zawsze będzie brakowało ekranom.