877 wybitych świń. Katastrofalne żniwo ASF w regionie

Liczby dotyczące afrykańskiego pomoru świń w regionie porażają. W powiecie jarosławskim, lubaczowskim i przeworskim odkryto w sumie 11 ognisk choroby wśród trzody chlewnej. W tych miejscach konieczne było uśmiercenie 322 zwierząt. Kolejne 555 wybito w 39 gospodarstwach kontaktowych. Jak podają służby weterynaryjne, sytuacja jest już opanowana.

Dwa tygodnie temu informowaliśmy o wykryciu zjadliwego wirusa ASF w jednym z gospodarstw w miejscowości Łazy, wybiciu narażonych stad i wyznaczeniu stref z obostrzeniami epidemicznymi. W tym tygodniu aktualizujemy i uzupełniamy informacje, bo epidemia u świń, choć – jak twierdzą służby weterynaryjne – jest utrzymana w ryzach, dała się okolicznym hodowcom mocno we znaki[paywall].

 3 powiaty i 11 ognisk

Obecnie w naszej części Podkarpacia mamy 11 miejsc, gdzie zdiagnozowano ASF w gospodarstwach, w których hodowano świnie. Ich układ rozkłada się dość równomiernie na trzy powiaty. 4 ogniska zlokalizowane są w miejscowościach powiatu jarosławskiego: w Łazach, Cetuli, Jarosławiu i Piwodzie. Tyle samo znajduje się w powiecie przeworskim, w miejscowościach, gdzie nader liczne były doniesienia o padłych dzikach, a więc w Adamówce, Czercach oraz w miejscowościach Dobra i Krasne. Wreszcie w powiecie lubaczowskim wykryto 3 ogniska, w miejscowościach Ułazów i Stary Lubliniec. Niestety sposoby walki z epidemią są dość drastyczne.
– Wszystkie świnie w gospodarstwie, w którym stwierdzono ASF, muszą zostać niezwłocznie zabite, a ich zwłoki zniszczone. Zniszczeniu podlegają również wszystkie produkty pozyskane od tych świń oraz pasze i przedmioty, które mogły zostać skażone wirusem ASF, a nie mogą zostać odkażone. Gospodarstwo, w którym stwierdzono ASF, podlega oczyszczaniu i dezynfekcji przy użyciu odpowiednich preparatów biobójczych, które unieszkodliwiają wirusa ASF – informuje Renata Kondrat, zastępca podkarpackiego wojewódzkiego lekarza weterynarii.

To oznacza, że w 11 gospodarstwach, gdzie wykryto ASF, „pod nóż” poszły 322 świnie. Kolejne 555 zabito w 39 gospodarstwach kontaktowych. To prawdziwy dramat hodowców, nawet jeśli, jak zaznacza przedstawicielka WIW, wszystkie gospodarstwa, w których prowadzone były czynności związane z likwidacją choroby, mogą liczyć na odszkodowanie. Na razie trudno jednoznacznie wyjaśnić, dlaczego choroba zaatakowała akurat teraz, choć doniesienia o jej występowaniu wśród zwierząt dziko żyjących docierają do nas już od dłuższego czasu. R. Kondrat wymienia kilka potencjalnych źródeł. – Główne czynniki, które mogły mieć wpływ na rozprzestrzenianie się choroby, to niewystarczająca bioasekuracja gospodarstw, intensywne prace polowe związane z przemieszczaniem się ludzi oraz sprzętu rolniczego (w związku ze żniwami, zbiorami w lipcu, sierpniu i wrześniu) oraz występowanie wirusa w środowisku – wylicza.

 Weterynarze walczą

Trzeba podkreślić, że służby weterynaryjne nie ograniczyły się do wydawania decyzji o likwidacji stad i bardzo aktywnie podjęły walkę z zagrożeniem ASF.  – Równocześnie prowadzonych jest wiele działań zmierzających do zahamowania rozprzestrzeniania się choroby poprzez zmniejszanie populacji dzików, czyli zwiększone odstrzały sanitarne i polowania, eliminację wirusa ze środowiska, to jest intensywne poszukiwania padłych dzików, zapewnienie zasad bioasekuracji w gospodarstwach poprzez szkolenia hodowców trzody chlewnej oraz przestrzegania zasad bioasekuracji przez myśliwych – wymienia długą listę działań. Jednak i na tym jeszcze nie koniec.

– W celu ograniczenia przechodzenia dzików z terenów, gdzie występuje ASF, do obszarów wolnych od choroby, na terenie województwa podkarpackiego wykonywane są bariery zapachowe oraz przegrody mechaniczne – uzupełnia R. Kondrat. Jak przekonuje, sytuacja jest opanowana, choć z pewnym zastrzeżeniem. – Ze względu na dużą zakaźność wirusa oraz czynniki, na które Inspekcja Weterynaryjna nie ma wpływu, obecnie trudno jest przewidzieć, czy choroba nie wystąpi w kolejnym gospodarstwie – podkreśla zastępca wojewódzkiego lekarza weterynarii.
Bartłomiej Pacek