Dwa morderstwa z miłości i zazdrości, a potem dwa samobójstwa

HISTORIE DAWNE ŻP Jak być miłością, gdy serce jest wypełnione złością? O ile miłość jest uczuciem uszlachetniającym i wznosi człowieka na wyżyny duchowe – o tyle to samo uczucie, przerodzone w ślepotę, zwierzęcą namiętność, strącić jest zdolne człowieka w otchłań zbrodni. Stara to jak świat historia – aktualna do dziś. Czasami do zbrodni dochodzi pod wpływem zwykłej kłótni.

Wieczorem 11 stycznia (środa) 1893 roku miasto było widownią nieszczęścia. Żandarm Jan Waseraba, zbiegłszy z posterunku w Medyce, przybył do Przemyśla i zatrzymał się w hotelu Pod Dębem, dokąd zwabił swoją ukochaną Marię Pawłucką. Przyszła do niego o godzinie 9 rano. Oboje zamknęli się w pokoiku na drugim piętrze, którego okna wychodziły na daszek przylegający do ganku.

Pościg i zasadzka

O ucieczce Waseraby doniósł komendzie w Przemyślu komendant posterunku żandarmerii w Medyce. Zarządzono poszukiwania. Patrol jeszcze w tym samym dniu odnalazł go wieczorem w hotelu. Tam dowiedziano się od pokojowego, że uciekinier posiada karabin. Ponieważ pokój był zamknięty od wewnątrz, komendant postawił na korytarzu przed drzwiami straże, a sam udał się do rotmistrza żandarmerii po dalsze rozkazy.

Strzały w pokoju

Wyjątkowy ruch na korytarzu i ganku nie uszedł uwadze Waseraby, ponieważ zatarasował drzwi łóżkiem, umywalką i stolikiem, a następnie odbezpieczył karabin. Wtedy to[paywall] Pawłucka przerwała groźną ciszę krzykiem: „Jasiu, przecież do mnie strzelać nie będziesz”. Zaledwie wypowiedziała te słowa, padły 4 strzały. Szybko wyłamano drzwi.

Śmierć Jaśka i Marysi

Na łóżku leżała kobieta, a na podłodze pod piecem jej kochanek. Na podłodze widoczna była krew. Przywołany lekarz Smolarski stwierdził śmierć. Maria otrzymała trzy strzały – najpierw w twarz, potem w prawą pierś, a na końcu w lewą rękę. Jej Jasiek, przyłożywszy sobie lufę karabinu pod brodę, popełnił samobójstwo. Kula wyszła czołem, wyrywając kawał kości i mózgu. Zwłoki mordercy i ofiary zawieziono do kostnicy. Przyczyną tragedii była chorobliwa zazdrość żandarma („Gazeta Przemyska” 1893, nr 5).

Krwawy romans żandarma z Żydówką

We wsi Żurawica pod Przemyślem mieszkał Żyd Dawid Felsen, ortodoksa trudniący się wyszynkiem. Miał on prześliczną 17-letnią córkę – imieniem Fani, której uroda słynęła daleko, nawet poza granicami wioski. W pracy pomagała ojcu, obsługując klientów w czasie jego chwilowej nieobecności.

Zauroczeni

W tej samej wsi pracował na posterunku komendant żandarmerii (Postenführer) 32-letni Jan Wójcik – młody i przystojny katolik, który często gościł w karczmie. Pewnego dnia Jan i Fani przypadli sobie do gustu. Od tego czasu spotykali się niemal codziennie, choć robili to w miarę dyskretnie. Na ten romans patrzył bardzo niechętnie, a nawet z wrogością 68-letni karczmarz, ponieważ ani mu przez myśl nie przyszło, by jego córka wyszła za mąż za innowiercę.

Wpadka

Gorąca miłość trwała aż do pewnego dnia, w którym Jakub Felsen musiał w interesach swoich wyjechać do Przemyśla. W tej sytuacji, z konieczności, zostawił swoją piękną Fani za ladą szynkową, by prowadziła interes. Wrócił do domu dopiero wieczorem. Ku swemu oburzeniu, zastał córkę w objęciach żandarma – w sytuacji jednoznacznej. Prawowiernego Żyda niesamowicie oburzyła jej lekkomyślność. Wtedy popuścił wodze swemu gniewowi, nie szczędząc dziewczynie i jej uwodzicielowi dosadnych, a nawet wulgarnych słów. Żandarm śmiertelnie się obraził.

Tragedia

W styczniu 1905 roku rozegrała się krwawa tragedia. Wójcik, człowiek ambitny, narwany, nie pozostawał mu dłużny. By się dalej nie kłócić – wybiegł z karczmy, lecz szybko do niej powrócił z karabinem służbowym. Stanąwszy w drzwiach, przyłożył lufę do piersi struchlałego Żyda. Padł zabójczy strzał i ojciec Fani, zatoczywszy się, runął z jękiem na ziemię. Na ten widok córka krzyknęła przeraźliwie i wybiegła na dwór, wołając o pomoc. Żandarm popędził za nią, lecz potknąwszy się na progu, upadł i złamał drewnianą kolbę karabinu. Jednak szybko się pozbierał, dogonił Fani i bagnetem zranił ją w rękę. Wreszcie dał spokój ze ściganiem ukochanej i wrócił na posterunek. Tam pożyczył od kolegi karabin i zastrzelił się.

Zakończenie

Na nic zdołało się śledztwo, ponieważ ofiara i morderca już nie żyli. Po krótkim czasie Fani wyjechała z Żurawicy, ponieważ miejscowa ludność obwiniała ją moralnie za to nieszczęście. („Nowości Ilustrowane” 1905, nr 2).

Żandarm Wójcik wystrzałem z karabinu zabija karczmarza Felsena.