Za to się należy medal!

Dość często na naszych łamach piszemy o śmieciach, które niefrasobliwi albo bezrozumni ludzie wyrzucają do rowów lub w krzaki zamiast w miejsca do tego przeznaczone.

– W ramach naszej służby często monitorujemy okolice stawików po dawnej żwirowni przy ulicy Sanockiej. Zarówno pod kątem bezpieczeństwa przebywających tam osób, jak i przestrzegania porządku, a w szczególności urządzania nielegalnych wysypisk śmieci – opowiadają funkcjonariusze Straży Miejskiej w Przemyślu.

– Tydzień temu w trakcie takiego patrolu zauważyliśmy[paywall] w kilku miejscach poskładane worki ze śmieciami, a obok nich części po telewizorach i stare opony. Nie wyglądało, żeby pochodziło to z działek. Byliśmy pewni, że ktoś wywiózł tam śmieci i podjęliśmy czynności zmierzające do ustalenia sprawcy. Od działkowców z ogródków „Na Jazie” dowiedzieliśmy się, że przy workach ze śmieciami widzieli auto i zapamiętali numery rejestracyjne. Pojechaliśmy do urzędu, żeby ustalić właściciela i obok ratusza zauważyliśmy samochód o takich numerach. Wtedy okazało się, że jedna z pań pracujących w urzędzie miasta przez kilkanaście dni sama zbierała śmieci z tamtej okolicy, pakowała je do worków i układała przy drodze, żeby przygotować do wywiezienia. Długo już pracujemy w straży, ale jeszcze z czymś takim się nie spotkaliśmy. Jedna kobieta z własnej inicjatywy posprzątała teren stawików i zebrała kilkadziesiąt worków śmieci. Za takie coś należy się jej medal – mówią strażnicy.

Nie chcę rozgłosu

Dotarliśmy do pani, która pracuje w jednym z wydziałów Urzędu Miejskiego w Przemyślu. – Nie szukam rozgłosu i chcę być anonimowa – zastrzega.

– Mam działkę na terenie ogródków „Na Jazie” i kiedy tam dojeżdżałam, bardzo drażnił mnie widok rozwalonych telewizorów i innych śmieci leżących przy drodze. Nie mogłam na to patrzeć i pomyślałam, że trzeba coś zrobić z tymi śmieciami. Skontaktowała się z panem Dawidem Galetą z wydziału gospodarki komunalnej i dostałam od niego trzydzieści dużych worków na śmieci. Po pracy przez dwa tygodnie jeździłam tam, zbierałam śmieci do worków i układałam przy drodze. Kiedy mi zabrakło worków, dokupiłam jeszcze trzydzieści. Większe odpady, jak telewizory, części lodówek  czy opony, układałam obok. Powiadomiłam już wydział gospodarki komunalnej, który za kilka dni wywiezie wszystkie worki i większe śmieci. Chcę dodać jedno, tak często krytykujemy dziś młodych za to, że siedzą nad Sanem i zostawiają butelki i puszki, ale  od kogo mają się uczyć? Te rzeczy, które znalazłam w krzakach dookoła stawików, nie zostały wyrzucone przez młodzież. Telewizory, odkurzacze, zabawki dla dzieci, pampersy i zużyte sprzęty z gospodarstw domowych. To zrobili dorośli. Chciałabym, żeby ktoś, czytając ten artykuł, pomyślał: to ja tam wyrzuciłem oponę  czy inną bezużyteczną rzecz. Może to skłoni go do refleksji i następnym razem dobrze się zastanowi, nim zapakuje śmieci do bagażnika, żeby wywieźć je w krzaki – podsumowuje kobieta.

Od autora

Zwykle akcje sprzątania świata są zapowiadane, nagłaśniane. Odbywają się w obecności kamer i fotoreporterów i są okazją do lansowania się lokalnych działaczy i polityków. Najczęściej kończą się, kiedy znikają media. Tutaj kobieta bez niczyjej pomocy posprzątała dość rozległy i trudny teren, bo nie mogła patrzeć na śmieci, więc podobnie jak strażnicy uważam, że należy się jej medal  albo choćby szczere słowa uznania.