– Farsa i kpiny – mówi o kole łowieckim delegat izby rolniczej

– Zgłaszam oficjalny wniosek o rozwiązanie umowy obwodu łowieckiego Koła Łowieckiego „Dzik” w Przemyślu, bo to, co oni wyrabiają, to farsa i kpiny – powiedział Stefan Moskowicz, delegat Podkarpackiej Izby Rolniczej z gminy Fredropol, podczas obrad rady powiatu przemyskiego tego gremium.

S. Moskowicz narzeka też na kontakt z kołem „Dzik”. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wnioski o szacowanie szkód przyjmują koła łowieckie. – Wysłałem list polecony do[paywall] koła „Dzik”. Po trzech tygodniach wrócił z adnotacją „adresat nieznany”. Dla mnie to jest kpina. Zmienili miejsce przyjmowania korespondencji, a sprawdziłem w gminie, że nadal mają podany poprzedni adres – mówił.

Jak podkreśla, z drugim kołem łowieckim, które działa na terenie gminy Fredropol – „Ryś” – nie ma takich problemów. – Mają całkiem inne podejście, można się jakoś dogadać. Wiadomo, że nie jest szacowane stuprocentowo, ale jest lepiej – mówił.

Ograniczone możliwości

Niedawno odbyła się sądowa próba ugodowa pomiędzy nim a „Dzikiem”. Sprawa dotyczy szkód z 2016 r. Do ugody nie doszło. – Nie było z ich strony żadnej próby porozumienia. Przyszli i powiedzieli, że nie będzie ugody – relacjonował S. Moskowicz.

– Miałem wątpliwą przyjemność brać udział w mediacji pomiędzy tym kołem a rolnikami. To, co oni wyprawiają z rolnikiem, to są kpiny, to jest żałosne. Traktują rolnika jak kogoś, kto przyszedł żebrać o coś, co mu się nie należy – powiedział Witold Szumełda, kierownik Powiatowego Zespołu Doradztwa Rolniczego w Przemyślu.

Zbigniew Kaszycki, naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska, Leśnictwa i Rolnictwa w Starostwie Powiatowym w Przemyślu tłumaczył, że starosta zawarł umowy z kołami łowieckimi na 10 lat i ma ograniczone możliwości ich dyscyplinowania. Zaznaczył, że kwestie szacowania szkód są zupełnie poza starostwem. Możliwe jest natomiast wyłączenie gruntów z użytkowania przez koło. – Oznacza to, że koło nie może polować na gruntach rolnika, jeśli on sobie tego nie życzy. Rolnik składa wniosek i starosta wyłącza taki grunt – powiedział.

S. Moskowicz zauważył, że zgodnie z umową ze starostwem koło ma terminowo szacować szkody i wypłacać odszkodowania, a za niewywiązanie się z tego zobowiązania umowa może zostać przez starostę wypowiedziana.

Szkody wirtualne

Jerzy Kopeć, pełnomocnik Koła Łowieckiego „Dzik” do spraw szkód łowieckich, przedstawia sprawę zgoła inaczej. – Staramy się utrzymywać jak najlepsze stosunki z rolnikami. Wychodzimy z inicjatywami zabezpieczenia upraw przed szkodami łowieckimi poprzez instalację urządzeń łowieckich, a przede wszystkim przez grodzenie upraw – dodaje.

Jak mówi przedstawiciel „Dzika”, zawsze podczas szacowania szkody przy rolniku mierzony jest obszar zniszczonej uprawy i to rolnik podaje wysokość plonu, jaki osiąga z hektara. – Następnie od razu przy nim dzwonimy do kilku skupów w okolicy i pytamy o cenę – opisuje.

J. Kopeć podaje, że przez ostatnie 10 lat powierzchnia szkód w uprawach S. Moskowicza wynosiła od 3 do 8 arów w danym roku, a wysokość strat ok. 200 – 300 zł. – Tylko w tym roku było 1100 złotych – mówi J. Kopeć.

Przedstawiciel koła łowieckiego twierdzi, że często wezwania rolnika są nieuzasadnione. – Bardzo często zgłasza szkody, chodzimy po polu i nic nie znajdujemy. Pytamy: po co pan to robi? Odpowiada: na wszelki wypadek. Po prostu liczy, że uda się uzyskać jakieś odszkodowanie, a to są szkody wirtualne – opowiada.

J. Kopeć pokazuje dwa protokoły z szacowania z października br. Na obu jest napisane, że szkody nie ma, a powodem połamania łodyg kukurydzy jest szkodnik omocnica prosowianka. Rolnik nie wniósł uwag i podpisał się na tych dokumentach. 

Czy szkoda zaistniała?

Myśliwy zapewnia, że od 2010 r. S. Moskowicz ma intensywną pomoc od koła łowieckiego. – Ma trzy pełne pastuchy elektryczne. Członkowie naszego koła pomagają je grodzić i pilnują tych upraw – podkreśla.

Odnosząc się do sądowej próby ugodowej, J. Kopeć mówi, że rzekoma szkoda miała zaistnieć w 2016 r., a S. Moskowicz wniósł sprawę do sądu dopiero w 2018 r. – Nie mogliśmy się zgodzić na ugodę, bo nie możemy stwierdzić wielkości szkody i czy w ogóle ona zaistniała. Jeśli miał zastrzeżenia, powinien to zrobić od razu – uzasadnia.

J. Kopeć zaznacza też, że koło nie ma obowiązku informować gminy o zmianie adresu siedziby.

Rolnik odpiera zarzuty. – Szkody wirtualne? To jest tylko ich opinia. W tym samym czasie, kiedy oni szacowali szkody łowieckie na kilkaset złotych albo nie uznawali ich w ogóle, „Ryś” przyznawał od tysiąca do prawie czterech tysięcy złotych. A oba koła mają obwody na porównywalnej powierzchni moich upraw – twierdzi.