Jak uprawiać hibiskus w gruncie?

Hibiskus to piękna, egzotyczna roślina, którą warto posadzić w przydomowym ogródku. Jakie ma wymagania?

Ketmia, hibiskus, róża chińska (Hibiscus L.) to jednoroczna roślina zielna z rodziny ślazowatych. Liczy sobie ponad 220 gatunków, z których zdecydowana większość pochodzi z cieplejszych rejonów świata, m.in. centralnej i zachodniej Afryki czy południowo-wschodniej Azji, od Indii po Malezję. Choć najlepiej czuje się w tropikach, niektóre gatunki można z powodzeniem uprawiać w umiarkowanym europejskim klimacie. Na naszym rodzimym gruncie najlepiej przyjmie się mrozoodporna ketmia syryjska, nazywana hibiskusem ogrodowym. To gęsty, ale niewysoki krzew o sztywnych i wzniesionych pędach, który dorasta do mniej więcej 2 metrów wysokości. Jego największą ozdobą są duże, podobne do malwy kwiaty, które mogą być białe, żółte, pomarańczowe, różowe, liliowe, fioletowe, a nawet niebieskie. Zdobią krzew od czerwca do października. Liście ketmii są sezonowe – zielenią się wiosną i latem, by jesienią przebarwić się na kolor żółty. 

Optymalne stanowisko

Ketmia syryjska ze względu na dosyć okazałe rozmiary potrzebuje w ogrodzie sporo miejsca. Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, próchnicza i przepuszczalna, a stanowisko słoneczne, ciepłe i zaciszne. Nasadzenia ketmii należy przeprowadzać późną wiosną, kiedy nie ma już ryzyka przymrozków gruntowych. W sezonie roślinę warto nawozić nawozami organicznymi (kompostem, biohumusem) lub wieloskładnikowymi nawozami mineralnymi. Na ogół nie wymaga dodatkowego nawadniania – wyjątkiem są upalne, letnie dni, kiedy dochodzi do okresowej suszy. Aby pobudzić wzrost i kwitnienie, zaleca się regularne, ale niezbyt mocne przycinanie.

Zimowanie

Ketmia syryjska to roślina mrozoodporna, jednak srogiej polskiej zimy może nie przetrwać. Aby cieszyć się jej pięknem w kolejnym sezonie, przed nadejściem mrozów warto okryć krzew agrowłókniną lub słomianym chochołem, a u podstawy pnia usypać kopczyk z kory lub igliwia.