Przystanki z poprzedniej epoki

Mieszkańcy Rzeszowa ciepło przyjęli pomysł prezydenta tego miasta Tadeusza Ferenca, który niejako na przekór kultowemu „bareizmowi” „(...) jak jest zima, to musi być zimno”, postanowił, że wcale tak być nie musi. W trosce o samopoczucie wspomnianych, zadecydował, że przystanki autobusowe będą podgrzewane.

Szybko przeszedł od pomysłu do realizacji. System cieplny włącza się automatycznie, gdy temperatura spada poniżej zera. Docelowo nad Wisłokiem pojawi się 141 takich nowoczesnych obiektów. Kilka już działa. Z kolei samorząd Łodzi we współpracy z jedną z firm reklamowych także zrewitalizował pierwsze wiaty przystankowe. Dzięki temu pasażerowie oczekujący na autobusy i tramwaje mogą bezpłatnie poprzez złącze USB doładować swoje telefony komórkowe, skorzystać z sieci wi-fi i na specjalnych wyświetlaczach zobaczyć komunikaty, informacje, prognozę pogody.

W przypadku przemyskich przystanków, nie licząc elektronicznego systemu rozkładu jazdy, ciężko o technologie rodem z XXI wieku. Przynajmniej te największe w ścisłym centrum, czyli przy ulicy Jagiellońskiej, wyglądają jak z poprzedniej epoki. Porysowane, gdzieniegdzie popękane, brudne szyby, miejsca po ich braku uzupełnione blachą, a nawet płytą paździerzową, samosiejki na dachach, podniszczone ławki, walające się śmieci. Najkrócej mówiąc, obraz nędzy i rozpaczy. Równie przygnębiający widok sprawia wiata przy ulicy Grunwaldzkiej, obok stacji paliw. Panorama miasta, która kiedyś miała być jej ozdobą, obecnie jest antyreklamą. Wyblakła, wybrakowana, szpecąca. Symboliczny obraz. Trudno uniknąć wrażenia, że zarówno prezydentowi, jak i radnym brakuje pomysłów na to, co dalej. Najwyraźniej nie postawili nawet jednej nogi na stopniach autobusu jadącego w stronę pozytywnych zmian, których potrzebę rozgłaszali w kampanii wyborczej. Czyżby czekali na następny kurs?