Żywa lekcja historii

Spotkali się przed schronem bojowym Linii Mołotowa w przeddzień rocznicy wydarzeń 17 września 1939 r. To była żywa lekcja historii nie tylko dla uczniów SP nr 15 w Przemyślu, recytujących i śpiewających teksty okolicznościowe. Jak przyznała obecna na uroczystości Joanna Preiss, prezes Związku Sybiraków, także dla niej samej.

17 września 1939 roku – cios w plecy. – Czterem tysiącom czołgów, tysiącu ośmiuset samolotom i blisko dwóm milionom żołnierzy mogliśmy przeciwstawić jedynie niewiele ponad trzysta tysięcy piechoty. Zachodnią część naszego kraju zajęli Niemcy, wschodnią Rosjanie. Doszło do czwartego rozbioru Polski – uczniowie klas szóstych, stojąc przed żelbetonowym schronem bojowym wybudowanym przez Rosjan w latach 1940 – 1941, dzielili się swą wiedzą z młodszymi rocznikami oraz przybyłymi gośćmi. Wyśpiewali lament i jęk wywiezionych w głąb Azji. Wróciła pamięć o tych, których już nie ma… 

Uroczystość z udziałem sybiraków

. Joanna Preiss podkreśliła również, że deportacje Polaków w głąb Rosji nie zaczęły w 1940 roku. – Władze carskie pierwsze konwoje Polaków wysyłały na Sybir już w połowie XVII wieku. Byli to uczestnicy powstania kościuszkowskiego, następnie listopadowego, styczniowego, warszawskiego. Deportacje trwały do 1956 roku. Polacy zsyłani byli na tereny imperium rosyjskiego, położone zarówno przed jak i za Uralem. Za Uralem to Kołyma, Workuta, Sachalin i wiele innych miejscowości. To nie są dla sybiraków nazwy geograficzne, ale miejsca martyrologii, gdzie setki tysięcy polskich zesłańców zostało na zawsze. Bez mogił i cmentarzy. Prezes Związku Sybiraków przekazała uczniom upominek – album Kresy i Sybir. Losy polskich dzieci oraz inne materiały dydaktyczne, w tym mapę zsyłek.

Montaż słowno-muzyczny wraz z młodzieżą przygotowali nauczyciele SP nr 15: Monika Płatko, Marcin Duma, Łukasz Cebeńko. W uroczystości uczestniczyło ponad 80 wychowanków „piętnastki”, przedstawiciele grona pedagogicznego, dyrektor Artur Mykita, Maria Młynarska – zastępca dyrektora, z ramienia sybiraków obok Joanny Preiss Władysław Witesko oraz okoliczni mieszkańcy.