Na zakręcie życia nie musisz być sam. Oby nigdy nie zabrakło aniołów dobroci!

Jeśli kiedykolwiek wątpiłeś w sens udziału w akcjach pomocowych, przeczytaj ten materiał. 14 tys. 306 zł i 43 gr to realna kwota, którą – dzięki klientom popularnej sieci Rossmann, więc być może również i Tobie, oraz Fundacji Życia Podkarpackiego „Podaruj Dzieciom Radość” – udało się zagospodarować w taki sposób, by skorzystali ci, którzy pomocy potrzebują najbardziej. To 2 przemyskie placówki, na co dzień otaczające opieką dzieci i młodzież oraz samotne matki, które znalazły się na zakręcie życia.

Życie często przypomina labirynt, w którym pełno zakrętów i ślepych zaułków. Jednym udaje się wyjść obronną ręką z napotkanych problemów, drudzy, by tego dokonać, potrzebują wsparcia innych ludzi. Takiego udzielają na co dzień 2 palcówki mieszczące się w Przemyślu: prowadzona przez s. michalitki Katolicka Świetlica Profilaktyczno-Wychowawcza „Oratorium”, która zagospodarowuje czas wolny dzieciom i młodzieży z rodzin dysfukcyjnych oraz działający pod skrzydłami Caritas Dom Matki i Dziecka Archidiecezji Przemyskiej, stanowiący bezpieczną przystań dla kobiet spodziewających się dziecka i matek z dziećmi, które znalazły się w sytuacji kryzysowej i pilnie potrzebują dachu nad głową.

Obie zostały wskazane przez Fundację ŻP „Podaruj Dzieciom Radość” (beneficjenta akcji Rossmann) jako te, do których miało popłynąć wsparcie udzielone w ramach akcji „Pomagamy jak umiemy”, prowadzonej w popularnej sieci drogerii. W województwie podkarpackim produktami o łącznej wartości 200 tys. zł w tej edycji przedsięwzięcia obdarowanych zostało aż 15 organizacji z: Rzeszowa, Przemyśla, Krosna, Mielca, Tarnobrzega czy Gorzyc.

Łańcuszek dobroci

Zasady są proste. Pracownicy firmy Rossmann typują lokalne organizacje, którym – ich zdaniem – warto pomóc. Potem wystarczy zainstalować w telefonie specjalną aplikację i robiąc zakupy w sklepie wspomnianej sieci, okazywać ją, zbierając tym samym punkty. Pula gromadzona na koncie klienta rośnie, a potem to on wskazuje beneficjenta, któremu chce je przekazać. Wśród tych byliśmy również i my – Fundacja ŻP „Podaruj Dzieciom Radość”.

Pozyskane w akcji punkty dały kwotę 14 tys. 306 zł i 43 gr, którą zdecydowaliśmy się ofiarować 2 organizacjom z naszego terenu, a te sporządziły listę produktów z asortymentu sklepu, które ciężarówka Rossmann przywiozła następnie do Przemyśla. Dobro – w tym wypadku przekazywane z rąk do rąk – dotarło do tych, którym było potrzebne. Piękna akcja 3. edycji „Pomagamy jak umiemy” połączyła wiele osób i przyniosła wspaniałe owoce. A do rozdysponowania było w sumie 5 mln zł, które trafiły do 250 instytucji w całej Polsce!

Wszystko się przyda!

Siostry michalitki Hiacynta Popiel i Monika Sudy, które wraz z pomocnikami przyjechały do siedziby Fundacji ŻP po odbiór produktów, jakie dotarły do nas z magazynów Rossmann, nie kryły radości z niespodziewanie otrzymanej pomocy.

Doskonale wiedzą, że przyda się każda z otrzymanych rzeczy, bo potrzeby są ogromne. Pierwsza z nich jest kierownikiem Caritas Domu Matki i Dziecka Archidiecezji Przemyskiej, który od 20 lat mieści się przy ulicy Prądzyńskiego w Przemyślu, a wcześniej przez 15 lat funkcjonował w Soninie k. Łańcuta. Druga szefuje Katolickiej Świetlicy Profilaktyczno-Wychowawczej „Oratorium” Zgromadzenia Sióstr św. Michała Archanioła przy ulicy Basztowej. – Ta pomoc spadła nam z nieba! – mówią zgodnie.

Ponad 20 km pieszo po schronienie

Bywa, że zanim kobieta znajdzie się w Domu Matki i Dziecka, przechodzi przez piekło. Powody są różne: przemoc, kompletny brak oparcia w partnerze, niezaradność, życiowy kryzys, który spada jak grom z jasnego nieba, bieda... Odkąd weszły w życie programy pomocowe typu „500+”, ten ostatni pojawia się najrzadziej. – Po „500+” diametralnie zmieniły się mieszkanki naszego domu. Praktycznie nie przychodzą już po schronienie mamy, które są zaradne, sprytne, pracowite. Wcześniej takie kobiety, mając kilkoro dzieci, nie dawały sobie rady materialnie – mówi s. Hiacynta Popiel.

Do placówki, takiej jak ta w Przemyślu, najczęściej kierują instytucje pomocowe typu MOPS, GOPS, ale też sąd, a zdarza się i tak, że do drzwi puka kobieta w ciąży, która nie ma gdzie spędzić najbliżej nocy. 

– Jedna z naszych mam z dnia na dzień została bez dachu nad głową, wyrzucona przez matkę swojego partnera. Była wówczas w zaawansowanej ciąży. Przyszła do Przemyśla pieszo, pokonując ponad 20 km. Została – opisuje jedną z dramatycznych historii szefowa przemyskiej placówki stanowiącej przystań dla samotnych matek z dziećmi.

– Od stycznia tego roku schronienie w naszym domu znalazło 15 matek i 19 dzieci. Statut określa wprawdzie ramy czasowe pobytu u nas: to 3 miesiące przed porodem i 6 miesięcy po porodzie. Jednak to tylko zapis, a życie pisze własne scenariusze. Mamy pod opieką matkę z córką, które mieszkają u nas już 2 lata, ale nie było do tej pory pewności, czy będzie ona w stanie stanąć na własnych nogach. Podjęła pracę, więc jest szansa, że wyjdzie na prostą i poradzi sobie bez naszej pomocy. Często utrzymujemy kontakt z mamami, które u nas zamieszkiwały i wiemy, że najczęściej sobie radzą, choć zdarza się i tak, że po jakimś okresie wracają z tym samym problemem – opowiada. 

– Zawsze staramy się mobilizować kobiety do podjęcia pracy, pomagamy w jej znalezieniu, a nierzadko uczymy zarządzania finansami, bo i to stanowi nieraz problem. Mają dyżury w domu, jeśli chodzi o sprzątanie, opiekę nad dziećmi, gotowanie. Te, które wyszły z bardzo zaniedbanych domów, tak naprawdę wielu tych rzeczy muszą się dopiero nauczyć – podkreśla s. Hiacynta.

Drugi dom

Katolicka Świetlica Profilaktyczno-Wychowawczej „Oratorium” to także instytucja pomocowa, ale tu oparcie znajdują dzieci i młodzież. Przede wszystkim z rodzin, które mają trudności w wypełnianiu zadań opiekuńczo-wychowawczych. – Nierzadko, szczególnie w okresie dojrzewania, dochodzą problemy wychowawcze, kłopoty z zachowaniem, zaniedbania intelektualne, bieda moralna czy materialna, której nie brakuje w naszym regionie – wylicza s. Monika Sudy.

– Obecnie sprawujemy opiekę nad grupą ponad 70 dzieci. Najmłodszy nasz podopieczny ma dopiero 4 lata, a najstarszy to już 20-latek, ale na jedne z naszych zajęć przychodzi też 23-latek. Staramy się zapełnić im czas po zajęciach w szkole czy przedszkolu, dać ciepły posiłek, pomóc w lekcjach i przy okazji odkryć ich pasje i zainteresowania: plastyczne, muzyczne, teatralne czy sportowe. Ta pomoc oferowana jest bezpłatnie – podkreśla szefowa „Oratorium”. Ona również śledzi losy podopiecznych świetlicy, którzy wkraczają w dorosłe życie.

– Zdarza się tak, że kończą studia związane z zainteresowaniami, które rozwijali w placówce i wracają do nas potem w roli instruktorów czy wychowawców. Niektórzy są z nami związani od dziecka – cieszy się z efektów pracy. To, co udaje się tym dzieciom zaszczepić w sercu, przynosi w przyszłości wspaniałe plony.

Koperta z pieniędzmi w skrzynce na listy

– Kiedy zaczynałam prowadzić instytucję pomocową, bałam się, czy wystarczy nam na chleb i zaspokojenie podstawowych potrzeb – wspomina s. Hiacynta.

– Dziś jestem spokojna. Nie wiem, jak to się dzieje, ale ta pomoc zawsze przychodzi znienacka akurat wtedy, kiedy najbardziej jej potrzeba. Często otrzymujemy wpłaty na konto od anonimowych ofiarodawców. A ostatnio, kiedy moim zmartwieniem było, jak zdobyć pieniądze potrzebne dla jednej z podopiecznych, stała się rzecz niezwykła. Do skrzynki pocztowej placówki ktoś wetknął kopertę z dużą sumą. Do tej pory nie wiem, kto to był – uśmiecha się szefowa Domu Matki i Dziecka Archidiecezji Przemyskiej, spoglądając w górę.