To był wyjątkowy dzień dla całej społeczności Szkoły Podstawowej im. Bohaterów Września 1939 r. w Radymnie. Ufundowany przez Radę Rodziców sztandar od teraz towarzyszyć będzie każdej ważnej szkolnej uroczystości, stając się jednym z najistotniejszych symboli radymniańskiej placówki.
„Przyjmujemy sztandar szkoły, obiecujemy dbać o niego, sumiennie wypełniać swoje obowiązki i godnie reprezentować Szkołę Podstawową im. Bohaterów Września 1939 r.” – te słowa wypowiedzieli uczniowie SP w Radymnie, tworzący Szkolny Poczet Sztandarowy, odbierając sztandar z rąk dyrektor Marii Jędrejko. Nim doszło do tej podniosłej chwili, w kościele pw. św. Wawrzyńca, podczas mszy św. sprawowanej przez ks. proboszcza Grzegorza Kowalczyka i ks. Tomasza Ruchałę, sztandar został poświęcony. Potem uroczystości przeniosły się do szkolnego budynku przy ulicy Mickiewicza[paywall].
– Na ten dzień czekaliśmy bardzo długo. Po ślubowaniu uczniów wszyscy zaproszeni goście wbili pamiątkowe gwoździe w drzewiec sztandaru. Mieli również przyjemność obejrzeć zaprezentowany przez dzieci piękny, patriotyczny program artystyczny, przygotowany pod kierunkiem pani Elżbiety Kawulki – relacjonuje dyrektor M. Jędrejko.
Na sztandarze szkoły znajduje się godło Polski ze słowami „Bóg, Honor, Ojczyzna, Nauka”. Po drugiej stronie widnieje krzyż orderu Virtuti Militari i imię szkoły. Wokół krzyża umieszczony jest złoty napis „Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Września 1939 r. w Radymnie”. Sztandar obszyty jest złotymi frędzlami, a drzewiec sztandaru zakończony jest metalową głowicą w formie orła w koronie. 7 września 2010 r. radymniańska szkoła została wyróżniona Medalem Pro Memoria. Jest to z kolei polskie odznaczenie cywilne przyznawane przez kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Otrzymuje się je za wybitne zasługi w utrwalaniu pamięci o ludziach i czynach w walce o niepodległość Polski podczas drugiej wojny światowej, jak i po jej zakończeniu. W trakcie ceremonii medal ten do sztandaru przypięła dyrektor szkoły.

fot.ze zbiorów SP Radymno
Pamiątkowy gwóźdź w drzewiec sztandaru wbija burmistrz Radymna Krzysztof Roman.
Dzieje szkolnictwa w Radymnie są bardzo bogate i sięgają XVIII w. W 1789 r. biskup przemyski Antoni Gołaszewski założył szkołę trywialną, do której uczęszczały dzieci głównie pochodzenia mieszczańskiego. Wejście w życie ustawy o obowiązku szkolnym i bezpłatnej nauce spowodowało od roku 1873 bardzo duży wzrost liczby dzieci uczących się w szkole.
Ważną datą w historii placówki jest inwazja rosyjska 21 września 1914 r. Moskale wkroczyli do miasta i dokonali wielu zniszczeń. Po takiej dewastacji szkoła nie nadawała się do użytku i dzieci uczyły się w ogrodzie mieszczanina Marcina Popkiewicza. Dopiero w grudniu przystosowano budynek do nauki. Od 1920 r. do 1949 r. szkołą zarządzał Karol Janowski, który prowadził kronikę i zapisywał najważniejsze wydarzenia z jej życia. Uczęszczały do niej dzieci trzech wyznań: rzymskokatolickiego, greckokatolickiego i mojżeszowego. W 1928 r. ze zbiórki pieniędzy z przedstawień szkolnych zakupiono sztandar. Uroczyste poświęcenie odbyło się 16 grudnia 1928 r.
W latach 30. działała w szkole drużyna harcerska. W lutym 1940 r. uczyło się w niej 120 dzieci ukraińskich (na parterze budynku), tworząc szkołę ukraińską. Dzieci na I piętrze uczyły się w szkole polskiej – było ich 320. Dzieci żydowskie, jak zapisał dyrektor szkoły: „Wyjechały na wschód”. Wiadomo, że zostały wywiezione do obozu w Bełżcu. II wojna światowa zniszczyła budynek szkolny, sprzęt, pomoce, dokumenty, ale nie zniszczyła ducha polskości. Do 1966 r. dzieci uczyły się w dwóch szkołach podstawowych, w budynku koszarowym, w którym obecnie jest gimnazjum oraz w budynku przy ul. Mickiewicza.
W roku szkolnym 1965 – 66 szkoła posiadała 14 sal lekcyjnych wraz z pracowniami, 3 sale zajmowała szkoła podstawowa, natomiast 5 lat później w budynku mieściły się oprócz liceum trzy inne szkoły: Szkoła Podstawowa nr 2, Zasadnicza Szkoła Rolnicza i Ognisko Muzyczne. Dyrektorami szkoły było wielu wybitnych nauczycieli, wśród nich należy wymienić m.in.: Karola Janowskiego, Stanisława Kamińskiego, Mariana Seńkowa, Jana Wotę, Jana Brzuchacza, Fryderykę Andruszczyszyn, Andrzeja Popkiewicza, Joannę Rokosz, Helenę Pawełek, Andrzeja Jędrejko czy Andrzeja Suchego.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.Pani dyrektor, to była piękna uroczystość.
Pani dyrektor, to była piękna uroczystość.