„Galicjanki z Roztocza” zaimponowały pod Tatrami

Już po raz 55. w Bukownie Tatrzańskiej odbyła się wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju impreza pod nazwą „Sabałowe Bajania”. To ogólnopolski konkurs gawędziarzy, instrumentalistów, śpiewaków, drużbów i starostów weselnych. Znakomicie nasz region reprezentowały panie z grupy śpiewaczej „Galicjanki z Narola”, które zajęły pierwsze miejsce w kategorii żeńskich grup śpiewaczych.

Pierwsze „Sabałowe Bajania” odbyły się w Bukowinie Tatrzańskiej w 1967 r. Ich pomysłodawcą był Józef Pitorak, ówczesny prezes Domu Ludowego, rodowity bukowianin. Początkowo był to tylko konkurs gawędziarzy.

W miarę upływu lat „Sabałowe Bajania” rozrastały się zasięgiem i programowo. Nazwa wydarzenia wywodzi się od przydomka Jana Krzeptowskiego – „Sabały”, gawędziarza i pieśniarza podhalańskiego, którego postać jest[paywall] dla współczesnych symbolem dawnej góralszczyzny.

Do Bukowiny Tatrzańskiej na pięć sierpniowych dni zjeżdżają się gawędziarze, muzykanci, drużbowie, starości weselni i śpiewacy z całej Polski, prezentując folklor wszystkich regionów. Ocenia ich jury złożone z wybitnych etnografów, etnomuzykologów i znawców folkloru, którzy zwracają uwagę na każdy szczegół – od stroju, po czystość gwary i interpretację wykonawczą.

Ta tradycja nie podlega zniekształceniom, ale jest prezentowana w najczystszej postaci. Uczestników i widzów przyciąga więc aura ponadczasowej kultury ludowej. Uroczyste otwarcie „Sabałowych Bajań” sygnalizuje spektakularny korowód z banderią konną i góralskimi bryczkami, a trzy dni przesłuchań konkursowych urozmaicają plenerowe koncerty zespołów folklorystycznych i folkowych z kraju i z zagranicy.

Kulminację stanowi koncert plenerowy „Sabałowa Noc” z ceremonią pasowania na zbójników mężczyzn, którzy w szczególny sposób przyczyniają się do wspierania kultury regionalnej.

Podwójna wartość

Na „Sabałowych Bajaniach” w Bukowinie Tatrzańskiej spotykają się gawędziarze, muzykanci i śpiewacy nie tylko z Podhala, ale również z innych stron Polski: z Orawy, Beskidu Śląskiego, Żywiecczyzny, Gorców, Podkarpacia, ziemi myślenickiej, suskiej, limanowskiej, z regionu górali zagórzańskich, z ziemi sądeckiej i krakowskiej, górale spiscy, spod Pienin, z Piwnicznej, babiogórscy, Kliszczacy z Tokarni czy śpiewaczki z Baranowa Sandomierskiego.

Z północnej Polski przyjeżdżają śpiewacy z ziemi kurpiowskiej, Polesia, Śląska, Kaszub i z  wielu innych jeszcze regionów.