Chrzan, mimo że jest wartościową rośliną, rzadko gości w naszych ogródkach. Tymczasem jego uprawa jest dziecinnie prosta, a korzyści – ogromne.
Chrzan pospolity (łac. Armoracia rusticana) to bylina z rodziny kapustowatych. Główną częścią rośliny są widoczne nad ziemią duże, zielone liście. Najważniejszą – korzeń, ceniony ze względu na walory kulinarne i lecznicze. Chrzan występuje pospolicie w całej Polsce. Porasta przydroża, rowy, wilgotne zarośla. Choć to roślina wieloletnia, zwykle uprawia się ją jak jednoroczną.
Chrzan to roślina tolerancyjna i mało wymagająca. Lubi miejsca półcieniste na glebie żyznej, głęboko uprawionej, zasobnej w próchnicę i wilgotnej o odczynie, pH 5,5 – 6,5, ale urośnie na każdej, typowej glebie ogrodowej. W czasie sezonu można (choć nie trzeba) roślinę nawozić odżywkami azotowymi. Zabiegiem koniecznym jest nawadnianie (zwłaszcza w okresie suszy) i odchwaszczanie. Chrzan jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga okrywania na zimę.
Najlepszą porą na sadzenie chrzanu jest wczesna wiosna lub jesień. Mniej więcej 20-centymetrowe kawałki korzeni sadzimy ukośnie, tak by górna część znajdowała się ok. 3 cm pod ziemią. Następnie obficie podlewamy.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze